INDO SUB (Detective Dee-Killing Rats) Wabah penyakit tikus yang membuat rakyat gelisah! | YOUKU
เจ้าคนเสียสติ [ตี๋เหรินเจี๋ยปราบเหล่าหนูร้าย] [ผู้กำกับ จูเจียง] ตี๋เหรินเจี๋ย ตุลาการศาลแห่งปิ้งโจว คารวะใต้เท้าหยาง ไม่ทราบใต้เท้าหยางเรียกข้ามา มีเรื่องใดหรือขอรับ ฮว๋ายยิง เจ้าได้ข่าวเรื่องในคุกเฉิงหนาน เมื่อวันก่อนหรือไม่ มีคนพบกับปีศาจหนู และมันทำให้คุกถล่ม นักโทษหลายคนหลบหนีจากคุก ผู้คุมเรือนจำผู้หนึ่ง ตายอย่างประหลาด ได้ยินมาบ้างขอรับ ฮว๋ายยิง เจ้าคิดเห็นอย่างไร ข้าน้อยไม่เคยเชื่อเรื่องภูตผีปีศาจ ตามความเห็นข้าน้อย หากครั้งนี้ไม่ใช่ แผนการหนีจากคุกของคนร้าย ก็เป็น แค่หนูติดโรคธรรมดา ๆ เท่านั้น ฮว๋ายยิงพูดถูกยิ่ง ข้าก็คิดเช่นนี้ แต่เพราะ คุกของเฉิงหนานบางส่วนถล่ม ผู้คุมเรือนจำก็หย่อนยาน กับเรื่องกาฬโรค เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดขึ้นอีก ข้าได้สั่งคน บูรณะคุกในจวนผู้ว่าขึ้นใหม่ [ป้ายคำสั่ง] ข้าขอสั่งเจ้า ให้นำคน ไปที่คุกเฉิงหนาน พานักโทษย้ายไป ไปที่คุกจวนผู้ว่า ตี๋เหรินเจี๋ยน้อมรับคำสั่ง เร็ว รีบขนอันนี้ออกไป ระวังหน่อย ตามข้ามา เร็วหน่อย ขนพวกนี้ออกไป ระวังด้วย กาฬโรคระบาด คุกถล่ม ตอนนี้ใต้เท้าตี๋เหรินเจี๋ย จะคุมตัวเหล่านักโทษ
ย้ายไปที่คุกใหญ่จวนผู้ว่า นักโทษทุกคนออกจากคุกตามกฎหมาย ใส่ตรวน ใต้เท้าตี๋ พบกันอีกแล้วนะ ใช่ ข้าคิดว่าเอาเจ้ามาไว้ที่ห้องขังตายนี้แล้ว ชั่วชีวิต ก็จะไม่ได้เจอ หน้าปีศาจฆ่าคนเช่นเจ้าอีก เจ้าอยากให้ข้าตายถึงเพียงนี้เชียว ใช่ สำหรับคนเช่นเจ้า นักโทษที่ฆ่าคนเพื่อความสนุก ข้าแค้นจนอยากกินเนื้อดื่มเลือดเจ้า น่าเสียดาย ถึงแม้เจ้าจะรอให้พ้นฤดูใบไม้ร่วงไม่ไหว แต่กลับมีคนไม่อยาก ให้ข้าถูกประหารเร็วถึงเพียงนั้น เจ้าหมายความว่าอย่างไร หากข้าตาย การมีตัวตนอยู่ของเจ้า ยังจะมีความหมายอะไรอีก ต่อให้ข้าต้องมีชีวิตอย่างไร้ความหมาย ก็จะไม่ยอมให้คนเช่นเจ้าอยู่บนโลกใบนี้ มาสิ ฆ่าข้าเลย ฆ่าข้าสิ มาเลย ข้าบอกให้เจ้าฆ่าข้า มาสิ ลงมือเลย ฆ่าข้าเสีย เจ้าก็สมปรารถนาแล้ว ขอโทษด้วย ข้าไม่ใช่เจ้า และข้าไม่มีทางเป็นเหมือนเจ้า ล่ามขาเขาไว้ ไป ตี๋เหรินเจี๋ย ใจอ่อนเป็นสตรีเช่นนี้ นรกจะปรากฏ กาฬโรคระบาดหนัก หากเจ้าเป็นเช่นนี้ต่อไป ราษฎรคงตายอย่างไร้ความหวัง ราษฎรเมืองปิ้งโจว อนาถนัก ทางการทำคดี ผู้ไม่เกี่ยวข้องหลบไป หลบ ทางการทำคดี ผู้ไม่เกี่ยวข้องหลบไป รีบหลบไป หลบ ๆ
เร็ว ๆ ๆ ชิดด้านใน ทางการทำคดี ผู้ไม่เกี่ยวข้องหลบไป หลบไปให้หมด หลบ ไป วิ่งเร็ว ไปสิ นักโทษหนีไปแล้ว หมอบลงให้หมด ทุกคนหมอบลง หลบไป พวกเจ้าสองคนทำอะไร หยุด อย่าไปสนพวกเขา หนีเร็ว ไปสิ ไม่ต้องตามแล้ว ตอนนี้โรคระบาดหนัก จะต้องป้องกันให้มากขึ้น พวกเจ้าสองคน ส่งพวกเขาไปรักษาที่โรงหมอเฉิงหนาน อย่าแตะต้องเขา ใต้เท้าตี๋ไม่ต้องไปแล้วขอรับ หมอหลี่ว์เสินที่โรงหมอมาแล้ว หมอหลี่ว์เสิน แม่นางหลี่ว์ พวกท่านมาได้จังหวะพอดี ช่วยดูพวกเขาหน่อย เกิดอะไรขึ้นหรือ สองคนนี้เกิดหมดสติ ขณะหลบหนี จริงสิ แม่นางหลี่ว์ โรงหมออยู่เฉิงหนานไม่ใช่หรือ ทำไมถึงมาที่เฉิงเป่ยได้ ข้าตามแม่ข้าไปที่จวนผู้ว่า ตายแล้ว ช่วยไม่ได้แล้ว ตายแล้ว ใต้เท้าตี๋ พวกเขาสองคนติดเชื้อ กาฬโรค ท่านดู บนตัวเขามีรอยหนูกัดอยู่ ที่หลังมีฝีหนอง หลอดเลือดเป็นสีดำ ทั้งมีอาการเลือดออกมาก เป็นอาการทั่วไปของกาฬโรค คนที่ติดกาฬโรค หากไม่กินยาให้ทันเวลา ฝังเข็มเพื่อลดการกำเริบของโรค
ภายในสามวันต้องตายแน่ ทำไมกาฬโรคครั้งนี้ ถึงรุนแรงเพียงนี้ ใช่ ข้ากับท่านแม่ไปจวนผู้ว่า ก็เพื่อรายงานเรื่องนี้ให้ท่านผู้ว่าทราบ แต่งานของท่านผู้ว่ายุ่งยิ่ง จึงมิได้พบกัน ใต้เท้าตี๋ ต้องรีบ ทำลายศพเสีย เพื่อไม่ให้เกิดการติดต่อกันเป็นครั้งที่สอง ใต้เท้าตี๋ ผู้ว่าหยาง รู้เรื่องกาฬโรคแล้วหรือยัง น่าจะยังไม่ทราบ อย่างนั้นจะขอรบกวนใต้เท้าตี๋ ไปรายงานใต้เท้าหยาง บอกท่านว่าเฉิงหนานมีรายงานด่วน ราษฎรมากมายเป็นโรคติดต่อแล้ว ให้เขาส่งลูกน้องมามากหน่อย ข้าจะทำการแยกคนป่วยเพื่อรักษา ในนี้มีจดหมายอยู่ เรื่องทั้งหมด ข้าเขียนไว้ในนี้แล้ว ท่านพาซื่อเหนียงไปด้วย หากใต้เท้าหยาง มีอะไรที่ไม่เข้าใจ ซื่อเหนียงก็สามารถอธิบายให้ได้ หมอหลี่ว์เสินกังวลเกินไปแล้ว [เสบียง] พี่ใหญ่ ไม่เหมือนจะมาจับเราเลยนะ ทำไมดึกขนาดนี้แล้วพวกเขา ยังขนเสบียงไปที่เฉิงเป่ย ถ้ายังขนกันต่อไป เราคงไม่มีที่ซ่อนแล้ว เจ้าบ้าไปแล้วหรือ ร้องอะไร พี่ มีบางอย่างกัดข้า เลือดออกด้วย แค่หนูเท่านั้น แตกตื่นเกินเหตุไปได้ หนู มีหนู แปลกจริง ทำไมไม่มีใครสักคน มีอะไรหรือใต้เท้าตี๋ ไม่มีอะไร เดินใกล้ ๆ ข้านะ เข้ามาเร็ว ใคร
บุกเข้ามาจวนผู้ว่ายามวิกาล ข้าตี๋เหรินเจี๋ยตุลาการของปิ้งโจว มารายงานต่อท่านผู้ว่าหยาง แล้วทำไมถึงมาหลบที่นี่ได้ เมื่อครู่ท่านไม่เห็น ว่ามีสัตว์ประหลาดอยู่ตรงทางเดินหรือ ข้าเห็นแค่พวกเจ้าสองคนเท่านั้น ไม่ทราบว่าท่านเป็น ถามที่ควรถาม ที่ไม่ควรถามก็อย่าถาม ใต้เท้าหยางอยู่ที่เตียงในห้องโถงด้านใน เจ้าไปพบเขาที่ห้องโถงด้านในเถอะ ตี๋เหรนเจี๋ย ตุลาการศาลขอพบใต้เท้าหยางขอรับ เข้ามาเถอะ ฮว๋ายยิง ทำไมทำงานถึงดึกดื่นขนาดนี้เล่า เพราะระหว่างทางที่คุมตัวนักโทษมา มีนักโทษประหารคนหนึ่งจู่ ๆ กาฬโรคกำเริบจนตาย ทำให้เสียเวลาไปพอสมควร นักโทษคนอื่น ๆ ได้คุมตัวไปไว้ที่คุกจวนผู้ว่าเรียบร้อยแล้วขอรับ ตี๋เหรินเจี๋ย รายงาน แม่นางผู้นี้ คือใครหรือ แม่นางผู้นี้คือ บุตรสาวของหมอหลี่ว์เสินแห่งโรงหมอเฉิงหนาน แม่นางหลี่ว์ซื่อเหนียง หมอหลี่ว์เสินมีจดหมายอยากมอบให้ใต้เท้า ในจดหมายพูดถึง โรคระบาดรุนแรงที่เฉิงหนาน หวังว่าใต้เท้าส่งผู้ช่วยไปมากหน่อย จะได้ช่วยจัดการดูแลผู้ป่วย ไม่ให้กาฬโรคแพร่ระบาดออกไป ใต้เท้าโปรดอ่านด้วย โรคระบาดในเฉิงหนาน เจ้าคิดว่าข้าไม่รู้หรือ เมื่อครู่แม่ทัพโอวหยางผู้นั้น ก็มาเพื่อกาฬโรคครั้งนี้โดยเฉพาะ แม่ทัพโอวหยาง นายกองของจวนผู้บัญชาการทหาร ประจำมลฑลแห่งปิ้งโจว โอวหยางผิง ชื่อนี้ พรุ่งนี้จะทำให้ทุกคนในเมืองปิ้งโจว ได้ยินแล้วตกใจ ที่ใต้เท้าหยางพูดมา ฮว๋ายยิงไม่เข้าใจขอรับ พรุ่งนี้เจ้าก็จะรู้เอง เอาละ เจ้าออกไปเถอะ
รีบพักผ่อน อีกไม่กี่วันข้างหน้า คงมีเรื่องอีกมากที่ต้องทำ แต่ใต้เท้า ออกไปเถอะ ขอรับ น้องชาย ใต้เท้าตี๋ ข้าจะไปส่งแม่นางผู้นี้กลับโรงหมอเฉิงหนาน รบกวนเปิดทางให้ด้วย ขออภัยใต้เท้าตี๋ ผู้ว่ามีคำสั่งว่า ตั้งแต่ยามจื่อเป็นต้นไปที่นี่ถือเป็นด่าน ทั้วทั้งหนานเป่ยประกาศกฎอัยการศึก ไม่มีป้ายคำสั่งผู้ว่าห้ามเดินทางผ่าน ผู้ที่ขัดคำสั่งฆ่าได้ทันที หากไม่มีป้ายคำสั่ง ข้าน้อยก็ให้ไปไม่ได้จริง ๆ ทำอย่างไรดีใต้เท้าตี๋ ข้ากลับโรงหมอไม่ได้แล้ว ไม่เป็นไร รอให้พรุ่งนี้ฟ้าสางก่อน เราค่อยออกจากเมือง จากนอกเมืองอ้อมไปที่เฉิงหนาน เพียงแต่ว่า คืนนี้ ต้องให้เจ้าลำบากพักที่เรือนของข้าแล้ว ซื่อเหนียงต่างหากที่รบกวน หลบหน่อย ราษฎรพวกนี้รีบไปตลาดกันแต่เช้าขนาดนี้เชียวหรือ ไม่ใช่ไปตลาด แต่จะอพยพต่างหาก อพยพ เจ้าดูสัมภาระพวกเขาสิ ของใช้ในครัวเรือนทุกอย่างมีครบ ทั้งคนในครอบครัวก็ไปด้วย ลักษณะแบบนี้ไหนเลยจะไปตลาด ดูท่าข่าวกาฬโรคจากเฉิงหนาน คงกระจายไปทั่วแล้ว เราต้องรีบไปแล้ว จะได้ไม่ไปติดอยู่ที่หน้าประตูเมือง ไปเถอะ ไป ทหารผู้คุมประตูเมือง เปิดประตู เราจะออกจากเมือง ใต้เท้าเปิดประตูเมืองเถอะ ถึงยามเฉินแล้ว เราต้องการออกจากเมือง ใต้เท้า เปิดประตูเมือง หยุดก่อน หยุด ๆ
ข้าคือตี๋เหรินเจี๋ย ตุลาการของปิ้งโจว ขอเชิญทหารผู้คุมประตูเมืองออกมา ขอถามทหารผู้คุมประตูเมืองหน่อยเถอะ ทำไมต้องปิดประตูเมือง แล้วทำไมต้องยิงราษฎร ราษฎรปิ้งโจวจงฟัง ข้าโอวหยางผิง นายกองจวน ผู้บัญชาการทหารประจำมลฑลแห่งเมืองปิ้งโจว ตั้งแต่วันนี้ไป จะปิดประตูเมืองปิ้งโจวไว้ ไม่ว่าใครก็ห้ามออกนอกเมืองปิ้งโจว ทำไมเล่า ขอถามหน่อยว่าใครปิดเมือง ทำไมถึงปิดเมือง จะปิดไปถึงเมื่อใด เมืองปิ้งโจวเกิดกาฬโรค ทั้งแพร่กระจายอย่างรวดเร็ว ทั้งยังไม่มีวิธีรักษา เพื่อป้องกันไม่ให้กาฬโรคแพร่ออกไป ผู้บัญชาการทหารประจำมลฑล ได้รับคำสั่งให้นำทหารมาปิดเมือง จนถึงวันที่ไม่มีผู้ป่วยกาฬโรค จึงจะเปิดประตูเมือง แต่เราไม่ได้เป็นกาฬโรคนะ ขังเราเอาไว้ในเมือง ก็คงต้องติดเชื้อ จากผู้ป่วยกาฬโรคของเฉิงหนานแน่ ใช่ใต้เท้า เราต้องการออกจากเมือง ใต้เท้า พวกเราแข็งแรงทุกคน ปิดเมืองเช่นนี้ เสบียงในเมืองมีจำกัด เราไม่ป่วยตายก็คงต้องหิวตายแน่ ขอใต้เท้าโปรดเมตตา ปล่อยเราออกจากเมืองไปเถอะ ใต้เท้า ปล่อยเราออกจากเมืองไปเถอะ ใต้เท้า ปล่อยเราออกจากเมือง หุบปาก เมื่อคืนข้าได้แจ้งต่อผู้ว่าเมืองปิ้งโจวของพวกเจ้าแล้ว ให้รีบควบคุมโรคการแพร่ระบาดของกาฬโรค และหาวิธีแยกผู้ป่วยกาฬโรคให้ออก ไม่เช่นนั้น ก็จะปิดเมืองต่อไป นี่พวกท่านต้องการบีบคั้นราษฎรปิ้งโจว ให้หมดหนทางชัด ๆ ไม่ได้ เราจะออกจากเมือง ทุกคนใจเย็นก่อน ข้าขอเตือนพวกเจ้า
เมื่อครู่ข้าเห็นว่าพวกเจ้านั้นไม่รู้ย่อมไม่ผิด แต่หากยังกล้าคิดจะบุกออกนอกเมือง อย่าหาว่าข้าโอวหยางผิงไร้น้ำใจก็แล้วกัน ถูกขังอยู่ในเมืองก็ตาย บุกออกนอกเมืองยังมีโอกาสรอดตาย ทุกคน เราบุกออกไปกัน บุกออกไป ใจเย็นก่อน ใจเย็นกันหน่อยเถอะ ทุกคนใจเย็นก่อน อย่า ๆ อย่าบุกออกไปเด็ดขาด ใจเย็นกันก่อน ทุกคน ฟังข้า ใจเย็นก่อน ใจเย็น ทุกคน ทุกคน ไม่ยอม หยุด ๆ ทุกคน ทุกคนใจเย็น หยุด โอวหยางผิง ช่วยคน ข้าจะช่วยอย่างไร ตอนนี้ข้าก็ถูกขังอยู่ในเมืองเช่นกัน เจ้ายังไม่เข้าใจอีกหรือฮว๋ายยิง ตอนนี้ตุลาการเช่นเจ้า ผู้ว่าเช่นข้า ต่างเป็นผู้ประสบภัย ราชสำนักมีคำสั่ง ให้ปิดเมืองขังคน เพราะต้องการ ทิ้งคนทุกคนในปิ้งโจว เราต่างเป็นขุนนาง ช่วยราษฎรก็คือการช่วยตัวเอง ตอนนี้ภารกิจเร่งด่วน เราควรส่งคนออกไปช่วย ช่วยเหลือหมอหลี่ว์เสิน เพื่อหาวิธีการกำจัดกาฬโรค หรือต่อให้ไม่มีทางรักษา อย่างน้อยก็ควบคุม การแพร่ระบาดของโรคได้ ดูจากเสบียงที่กักตุนไว้ของเฉิงหนาน ไม่เกินครึ่งเดือน ราษฎรต้องหิวตายแน่ ครึ่งเดือน ฮว๋ายยิง เจ้าเพิ่งเข้ามาในแวดวงนี้ยังรู้ไม่มาก โอวหยางผิงต้องการหยุดแหล่งกำเนิดโรค
จึงตัดต้นน้ำทั้งหมดในเมืองไปนานแล้ว เพื่อไม่ให้น้ำไหลออกไปข้างนอก อะไรนะ หากเป็นเช่นนี้ ไม่เกินสามวัน ในเมืองก็จะขาดน้ำ ไม่เกินเจ็ดวัน ต่อให้คนที่แข็งแรง ก็ไร้ความหวังจะมีชีวิตอยู่ต่อ โชคดีที่ตอนนี้เฉิงเป่ย ยังไม่พบคนที่ป่วยเป็นกาฬโรค เสบียง คลังน้ำ อยู่ในจวนผู้ว่าของข้าหมด ดังนั้น ข้าจึงสั่งให้สร้างเขตกักตัว ขึ้นที่เฉิงเป่ย ไม่ว่าคนหรือสัตว์ที่เฉิงหนาน ก็ห้ามข้ามมาที่เขตกักตัวเด็ดขาด แต่เฉิงหนาน บางทีโอวหยางผิงอาจจะยอม เปิดเมืองปิ้งโจวก่อนกำหนด ทนได้เท่าไรก็เท่านั้นแล้วกัน อย่างนั้นราษฎรที่เฉิงหนาน ก็คงทำได้แค่รอวันตาย เฉิงหนานมีคนป่วย เจ้าก็เห็นมากับตาแล้วไม่ใช่หรือ โรคกำเริบเร็ว ทั้งสภาพการตายก็อนาถยิ่ง เจ้าจะให้ข้าช่วยอย่างไร ตอนนี้เฉิงหนานกลายเป็นเมืองคนตาย คนในนั้นตายกันไปหมดแล้ว ข้าจะช่วยแค่คนที่ยังอยู่ ฮว๋ายยิง ข้ารู้ว่าเจ้ามีใจเมตตา แต่เจ้าก็ต้องเข้าใจ มีเสีย จึงจะมีได้ ออกไปเถอะ ไปช่วยเฝ้าด่านตรวจในเขตกักตัว แม่นางคิดจะทำอะไร ซื่อเหนียงขอร้องท่าน โปรดอย่าละทิ้งราษฎรในเฉิงหนาน ท่านโปรดเชื่อข้ากับแม่ข้า ว่าจะต้องหาวิธีรักษากาฬโรคได้แน่ นั่นเป็นชีวิตคนนับพัน ไม่อาจทิ้งไปเช่นนี้ได้ ข้าขอร้อง ใต้เท้าตี๋ ขอร้องล่ะ ใต้เท้าตี๋ หากท่านยินยอม ทุ่มสุดกำลังช่วยเหลือราษฎรเฉิงหนาน ซื่อเหนียง ซื่อเหนียง
จะยอมมอบชีวิตนี้ให้แก่ท่าน ไม่ต้องพูดแล้ว แม่นางหลี่ว์ไม่จำเป็นต้องพูดอะไร ข้าในฐานะตุลาการแห่งปิ้งโจว ก็มีหน้าที่ ไปช่วยชีวิตราษฎรทุกคนอยู่แล้ว ต่อให้เจ้าไม่พูด ข้าก็จะทำอยู่ดี ลุกขึ้นเถอะ ขอบคุณใต้เท้าตี๋ ตอนนี้สิ่งที่เราต้องทำ คือการหาทางผ่านด่านตรวจไปที่เฉิงหนาน พี่ใหญ่ ข้า ข้าทรมานเหลือเกิน ไป ข้าจะพาเจ้าไปหาหมอ ไป น้องชาย ใต้เท้าตี๋ ใต้เท้าหยางส่งข้ามา ช่วยเฝ้าด่านตรวจ ท่านมาช่วยได้ ช่างดีเหลือเกิน คนพวกนี้เป็นอะไรหรือ ราษฎรผู้ประสบภัยพวกนี้คิดฝ่าด่านตรวจ เข้ามาในเขตกักตัว ไล่พวกเขาไปก็น่าจะพอแล้ว ทำไมต้องทำร้ายพวกเขาถึงชีวิต ราษฎรผู้ประสบภัยที่คิดฝ่าด่านตรวจเมื่อสองวันก่อน เราก็ห้ามได้ทุกคน แต่พวกเขามีอาวุธในมือ มาถึงก็ฟันทันที เหมือนคนบ้าไม่มีผิด บางคนก็เข้ามากัด เราเองก็จนปัญญา ราษฎรผู้ประสบภัยบางคน ร่างกายอ่อนแอเกินไป สู้กับเราไม่กี่ครั้ง ก็ตายไปเอง มีเรื่องเช่นนี้ด้วย เขาพูดถูก ราษฎรผู้ประสบภัยพวกนี้ ต่างป่วยเป็นกาฬโรคทั้งสิ้น ในตาพวกเขามีเส้นเลือดฝอยเต็มไปหมด บนร่างกายมีตุ่ม บนผิว มีแผลเลือดออกที่เกิดจากโรคระบาด อาการเลือดออกรุนแรงมาก แต่ต่อให้ป่วยจนไร้ทางรักษาแล้ว ก็ไม่น่าจะฝ่าด่านตรวจอย่างไม่คิดชีวิตเช่นนี้ เพื่ออะไรกัน พี่มือปราบ รบกวนนำศพเหล่านี้ไปเผาโดยด่วน จะได้ไม่แพร่เชื้อออกไป
ได้ เสียงอะไร ก่อนพวกเขาจะบุกเข้ามา จะมีเสียงแบบนี้เกิดขึ้นทุกครั้ง ทุกคนเตรียมพร้อม ถือดาบไว้ แล้วไปหลบเสีย หากไม่จำเป็น อย่าทำร้ายราษฎร เลิกต่อสู้ได้แล้ว บอกข้ามา ทำไม พวกเจ้าถึงได้บุกเข้ามาโดยไม่คิดชีวิตเช่นนี้ ทำไม พวกเจ้าเอาเสบียงและน้ำ มาไว้ที่เขตกักตัวหมด พวกเราไม่มีอะไรกิน ไม่มีอะไรดื่ม อย่างไรก็ตาย เช่นนั้นก็ขอสู้ตายกับขุนนางสุนัข อย่างพวกเจ้าหน่อยเถอะ ข้าทำให้เขายอมแพ้ได้แล้ว ทำไมเจ้าต้องฆ่าเขา ท่านผู้ว่ามีคำสั่งว่า คนที่บุกเข้ามา ฆ่าได้ทันที อีกทั้งเขาก็ป่วยเป็นกาฬโรค หากเอาเชื้อมาแพร่ในเขตกักตัวจะทำอย่างไร ภักดีแบบโง่ ๆ แม่นางหลี่ว์ เราไปกันเถอะ ผู้ว่าสั่งว่า คนในเขตกักตัว ก็ห้ามเข้าไปในเขตโรคระบาด มิฉะนั้นให้ฆ่าทันที ข้าเป็นตุลาการของปิ้งโจว แม้แต่ข้าก็ไปไม่ได้หรือ ใต้เท้าตี๋ ข้าจะพูดอีกครั้ง ท่านผู้ว่าสั่งการ ผู้ที่ไม่มีคำสั่งจากผู้ว่า ห้ามผ่านด่านตรวจเด็ดขาด มิฉะนั้น ฆ่าได้ทันที เราไปกันเถอะ ใต้เท้าตี๋ เรามาที่คุกทำไมหรือ หากจะช่วยคนจากนรก ก็ต้องมาหาคนที่คุ้นเคยกับนรก แล้วทหารเฝ้ายามไปไหนหมด ถูกใต้เท้าหยางย้ายไปเฝ้าเขตกักตัวหมดแล้ว อย่างนั้นนักโทษพวกนี้ ก็คงไม่ได้กินข้าวมาหลายวันแล้วใช่หรือไม่ ราษฎรในที่เฉิงหนานยังไม่สนใจเลย
นับประสาอะไรกับพวกเขา เสี่ยวโหย๋ว ตี๋หลาง ว่าแล้วเชียว ข้าย้ายมาที่นี่ตั้งนานแล้ว ก็ยังไม่มาเยี่ยมข้า ที่แท้ก็มีใหม่แล้วนี่เอง เจ้าอย่าเข้าใจผิด นางคือแม่นางหลี่ว์แห่งโรงหมอเฉิงหนาน รบกวนเจ้าเอาน้ำและอาหารพวกนี้ แจกให้นักโทษเหล่านี้ที ได้ ท่านจะมาปล่อยข้าออกไปหรือ ใช่ ข้ารู้อยู่แล้ว ว่าท่านรักข้ามากกว่าตำแหน่งขุนนางของท่าน ความจริง ข้ามาหาเจ้า อยากให้เจ้าช่วย ช่วย อะไรนะ ท่านบ้าไปแล้วหรือ ข้าเชื่อหมอหลี่ว์เสินกับซื่อเหนียง ว่าจะมีวิธีรักษากาฬโรค ดังนั้นข้าจำเป็นต้องไปเฉิงหนานสักครั้ง ตอนนี้เฉิงหนานเป็นนรกขุมหนึ่งไปแล้ว และหลี่ว์จื้อซั่วอาจจะตายไปแล้วก็ได้ เจ้าเชื่อข้าอีกสักครั้งได้หรือไม่ อย่างนั้นเอาแบบนี้ เจ้าแค่ส่งข้าเข้าไปในเฉิงหนาน เจ้าไม่ต้องเข้าไป หลังจากนั้น เจ้าจะหนีออกจากปิ้งโจวก็ช่าง จะอยู่ที่เฉิงเป่ยรอให้เปิดเมืองก็ได้ ข้าจะไม่ยุ่งกับเจ้า ตี๋หลาง ท่านก็รู้ ว่าข้าได้มอบชีวิตนี้ ให้กับท่านตี๋ฮว๋ายยิงมานานแล้ว ดังนั้นท่านให้ข้าทำอะไร ข้าก็ไม่มีทางปฏิเสธ ขอบใจเจ้ามาก ใต้เท้าตี๋ เร็วขนาดนี้เชียว พบกันอีกแล้วนะ คำพูดนั้นที่เจ้าพูดครั้งก่อน นรกจะปรากฏ กาฬโรคระบาดหนัก ราษฎรเมืองปิ้งโจว อนาถนัก หมายความว่าอย่างไรกันแน่ ต้องให้ข้าพูดมากกว่านี้อีกหรือ เจ้าเองก็เห็นมาแล้ว เจ้ารู้อะไรอีก ข้ามาจากนรกนะ
ถึงดมกลิ่นที่มาจากนรกได้ ตอนนี้ข้าจะให้โอกาสเจ้ามาร่วมมือกัน หลังทำสำเร็จข้าจะรายงานราชสำนัก ละเว้นโทษตายเจ้า เจ้าว่าอะไรนะ ข้าไม่ได้ฟังผิดไปใช่หรือไม่ ตี๋ฮว๋ายยิงที่สุดแสนฉลาด ต้องการความช่วยเหลือจากนักโทษประหารคนหนึ่ง ช่างเถอะ เดี๋ยวก่อน ข้าจะช่วยเจ้า ไป ข้าไม่เข้าใจจริง ๆ ทหารอ่อนแอพวกนั้น แค่กำจัดพวกเขาไป แล้วฝ่าด่านตรวจไปเลย มันไม่ง่ายกว่าหรือ เอาละ ๆ ใคร ไป เร็ว อานซื่อสยง ข้ารู้ว่าเจ้ากล้าหาญ แต่ข้าไม่มีเวลา ให้อะไรมาขวางอีกแล้ว ถ้าเจ้ากล้าทำอีก อย่าหาว่าข้าไร้น้ำใจ ใต้เท้าตี๋ ได้ข่าวว่าท่านเป็นคนขอให้ข้าช่วยเองนะ พวกขุนนางเช่นท่าน ขอร้องคนอื่นแบบนี้หรือ ก็ได้ ต่อไปข้าจะเชื่อฟังท่าน ข้ามีตรวนในมือ ท่านมีดาบ ไม่เชื่อฟังท่านก็คงไม่ได้แล้ว เสร็จแล้ว ลงไปทางนี้ แม่นางซู ทำไมที่นี่มีทางอยู่เล่า เจ้าคงไม่รู้ว่า ความจริงแม่นางซู ตระกูลนางเป็นจอมโจรแห่งสุสาน จอมโจรที่เดินอยู่ใต้ดิน ใต้ดินของบ้านเรือนของคนในปิ้งโจว นางขุดจนทะลุหากันไปหมด ขอแค่นางมีพลั่ว ไม่ว่าบ้านใคร นางก็เข้าออกได้อย่างอิสระ ตี๋หลาง ทำไมข้ารู้สึกว่ามันไม่ใช่คำชม แม่นางซูเก่งกาจจริง ๆ
ไม่เหมือนข้า ที่เป็นสตรีอ่อนแอไม่มีแรงแม้จะจับไก่ พวกเจ้าจะคุยกันถึงเมื่อใดหรือ ฟ้าจะสางแล้วนะ เดินมาทางนี้ โพรงพวกนี้เอาไว้ทำอะไรหรือ ทำไมเล็กขนาดนี้ มันคือโพรงของจอมโจร แล้วพวกเราคนธรรมดาจะเข้าไปได้อย่างไร รูปร่างของเสี่ยวโหย๋วบวกกับวิชาหดกระดูก เข้าไปได้พอดี มีอะไร ไม่มีอะไร แค่ได้กลิ่นที่คุ้นเคย กลิ่นอะไร กลิ่นนรก ขอสวรรค์โปรด ส่งเทพสวรรค์ลงมายังโลกมนุษย์ ขจัดโรคในหนูของเมืองปิ้งโจวเราไปที ที่นี่หรือ ทำไมเปิดไม่ออก ไม่ผิดแน่ ที่นี่แหละ อาจจะถูกของบางอย่างทับเอาไว้ เจ้าออกแรงหน่อย เจ้าทำอะไร ให้ข้าช่วยเจ้าแล้วกัน เจ้าทำอะไร เปิดประตูไม่ได้นะ หากให้พวกเขารู้ ว่าเราหลบอยู่ที่นี่ ยุ่งแน่ เข้าใจแล้วท่านป้า เนื้อหนู เจ้ายังกินได้ดูอร่อยขนาดนี้ ข้าไม่เหมือนเจ้า มีวิชา ข้าอยู่ในคุก ไม่ได้กินธัญญาหารมาตลอด นี่เป็นมื้อแรกในรอบหลายวันเลย ดีจริง ๆ อร่อยกว่าหนูดิบเยอะเลย หนูดิบเจ้าก็เคยกินหรือ หลังจากปิดเมือง พวกท่านก็มาที่วัดร้างนี้ ใช่ขอรับใต้เท้า ก่อนหน้านี้ข้าเคยเป็นโรคระบาดมาก่อน รู้ว่าจะไปโรงหมอไม่ได้เด็ดขาด ถ้าไปโรงหมอ แม้ไม่ป่วยก็จะถูกแพร่เชื้อจนป่วย แล้วทำไม ไม่อยู่ที่บ้านเล่า หลังจากปิดเมืองมันวุ่นวายไปหมด ราษฎรผู้ประสบภัยวิ่งไปทั่วเพื่อชิงเสบียง
ที่นี่หรือ ถูกลือว่ามีผีมาตลอด จึงไม่มีคนกล้ามา ดีมากเลย ใต้เท้าตี๋ ไม่มีใครเป็นกาฬโรคเลยใช่หรือไม่ ข้าตรวจดูแล้ว พวกเขาไม่ได้ป่วยสักคน แค่กินน้อย ร่างกายเลยอ่อนแอไปหน่อยเท่านั้น เป็นไปได้หรือ พวกเขากินเนื้อหนูทุกวัน ใช่ คนป่วยส่วนใหญ่ที่โรงหมอ กลับไม่เคยได้สัมผัสฝูงหนูเลย แต่ป่วยด้วยกาฬโรค คนที่ไอ ตัวร้อน มาเข้าแถวรับยาตรงนี้ คนที่ไม่ป่วยมาทางนี้ รับยาป้องกันกาฬโรคไป มาทีละคนนะ มา ๆ ๆ มีให้ทุกคน ลุงเหลียง ซื่อเหนียง แม่ข้าล่ะ ในที่สุดเจ้าก็กลับมา แม่เจ้าบ่นคิดถึงเจ้าตลอดเลย นางรักษาคนไข้อยู่ในห้องโถงใหญ่ เจ้ารีบเข้าไปเถอะ ใต้เท้าตี๋เชิญทางนี้ ท่านแม่ ท่านแม่ กลับมาแล้วหรือ เดินทางคงลำบากแย่ ต้องขออภัยใต้เท้าตี๋ด้วย น้ำที่เก็บเอาไว้ ต้องเอาไว้ต้มยาให้ชาวบ้านผู้ประสบภัย นี่เป็นน้ำฝนที่รองไว้ ท่านแบ่งไปดื่มสักหน่อยแล้วกัน เวลาคับขันเช่นนี้ ย่อมต้องปรับตัว ขอบคุณที่ใต้เท้าตี๋เข้าใจ คิดว่าใต้เท้าตี๋ คงมอบจดหมายให้ผู้ว่าหยางแล้วใช่หรือไม่ ทั้งสองท่านนี้ คิดว่าคงเป็นคนที่ผู้ว่าหยางส่งมา แต่ออกจะน้อยไปหน่อยไม่พอแน่ คืออย่างนี้ จดหมายมอบให้ใต้เท้าหยางแล้วจริง ๆ แต่ว่า
[โรงหมอ] หยางฉิงเทียน ท่านกล้าทิ้งพวกเราจริง ๆ หรือ หมอหลี่ว์เสินฟังข้าพูดก่อน ที่ข้าเสี่ยงอันตรายมาถึงที่นี่ ก็เพราะเชื่อหมอหลี่ว์เสิน ว่าจะต้องหาทางทำยารักษาโรคได้แน่ ขอแค่มียารักษา ข้า ก็เชื่อมั่นว่าจะสามารถเกลี้ยกล่อมพวกเขา ให้ยกเลิกคำสั่งปิดเมืองได้ ถึงตอนนั้น เราก็จะมีสิ่งของและกำลังคนมากพอ ที่จะช่วยราษฎรเฉิงหนาน ใต้เท้าตี๋ ท่านตามข้ามา ท่านดู หลายวันมานี้ฝูงหนูเข้ามาโจมตีคนหลายครั้ง และนับวันก็มากขึ้น บวกกับในเมือง มีน้ำกับเสบียงไม่พอ ร่างกายชาวบ้านอ่อนแอ ก็ยิ่งทำให้ความรุนแรงของโรคระบาดกำเริบเร็วขึ้น ถ้าเป็นเช่นนี้ต่อไป คงหมดทางช่วยแล้วจริง ๆ พูดมาตั้งนาน หมอเช่นท่าน ก็ไม่มีวิธีรักษากาฬโรค อย่างนั้นหรือ นี่ ท่าน “นี่” อะไรของท่าน ข้าบอกท่านตั้งนานแล้วว่า หนีออกนอกเมืองไปกับข้า ท่านก็ไม่ฟัง คราวนี้เป็นอย่างไร หากเราก็ติดกาฬโรค การหนีออกจากเมืองก็ย่อมเสียแรงมาก ไม่หรอกท่านแม่ ท่านต้องมีวิธีรักษากาฬโรคแน่ใช่หรือไม่ ไม่อย่างนั้น ทำไมท่านต้องไปส่งจดหมายให้ผู้ว่าหยาง ขอคนขอเสบียงเล่า อีกอย่างตอนนี้ท่านยังแจก ยารักษากาฬโรคไม่ใช่หรือ ข้าคิดว่าข้าทำได้ แต่ข้าประเมินตนเองสูงไป ข้าทำตาม วิธีรักษากาฬโรคคือรักษาตามอาการ ถึงอาการป่วยจะดีขึ้น แต่ก็ไร้ทางรักษาโรคให้หาย
ยาพวกนั้น แค่สามารถยืดเวลาออกไปได้เท่านั้น หักห้ามใจเสียบ้าง กาฬโรคดุจลม โรคระบาดดุจไฟ ลมแรงเพียงใด ก็ไม่คร่าชีวิตคน แต่หากไฟใช้พลังลม แม้หญ้าก็ไม่อาจเกิดได้ นี่เจ้าก้อนหิน เจ้าพูดจาเป็นบทเป็นกลอน มันไม่เข้ากับภาพลักษณ์ของเจ้าอย่างมากเลยรู้หรือไม่ ชี้แนะหน่อยเถอะ เพราะคนกินเนื้อหนูใช่หรือไม่ ถึงได้รับเชื้อมา กาฬโรค คือพิษที่อยู่ในตัวหนู ติดต่อผ่านการกัด กินเนื้อหนู โรคก็ยิ่งติดได้เร็วกว่า ย่างสุกก็เหมือนกันหรือ ไม่ว่าอย่างไร กินเนื้อหนู โรคต้องกำเริบแน่ อย่างนั้นก็ถูกแล้ว เราพบครอบครัวหนึ่งในวัดร้าง พวกเขาย่างเนื้อหนูประทังชีวิต แต่พวกเขาไม่มีใครป่วยเลย อย่างนั้นมันจะอธิบายได้หรือไม่ว่า โรคระบาดครั้งนี้ไม่ใช่กาฬโรค แต่เกิดขึ้นจากโรคอื่น เป็นไปไม่ได้ ชาวบ้านพวกนี้ ต่างถูกหนูกัดทั้งสิ้น ถึงได้ป่วย อาจบังเอิญว่า คนในวัดร้าง กินหนูที่ไม่ได้ป่วยก็เท่านั้น ก็ใช่จะไร้เหตุผล แต่ถ้าจะพิสูจน์เรื่องทั้งหมด ก็คงต้องไปดูที่รังหนูแล้ว รังหนู เลิกหาเรื่องได้แล้ว ท่านรู้หรือว่าอยู่ที่ไหน ใต้เท้าตี๋ ท่านมั่นใจว่า รังหนูอยู่ในคุกนี้จริง ๆ หรือ โรคจากหนูเกิดขึ้นที่นี่ครั้งแรก ดังนั้น ที่นี่ต้องมีทางเข้าไปยังรังหนู ที่รกร้างผุพังนี้ ขังข้าไว้ตั้งหลายเดือน ข้าไม่อยากเข้าไปอีกแล้ว
เจ้าไม่ต้องไป เจ้ากลับโรงหมอเฉิงหนานไปกับแม่นางหลี่ว์ก็ได้ ตี๋หลาง ท่านมานี่ ตี๋หลาง ท่านฟังข้าสักครั้งได้หรือไม่ ไม่ต้องไปหารังหนูอะไรอีกแล้ว กลับเฉิงเป่ยกับข้า รอให้ปลอดภัย ข้าจะหาทางให้เราหนีออกจากเมือง ความจริงเจ้าก็รู้ดี ว่าข้าจะทิ้ง ราษฎรเฉิงหนานไปได้อย่างไร แต่ท่านแค่ตัวคนเดียวนะตี๋หลาง ท่านจะปกป้องชีวิตนับพันของ ราษฎรเมืองปิ้งโจวได้อย่างไร ตี๋หลาง ท่านเคยบอกว่า ฮว๋ายยิงสัตย์ซื่อ ทิ้งใจไว้ยังโลกมนุษย์ อยู่ด้วยกันตลอดไป ก็เพื่อซูโหย๋ว แต่ครั้งนี้ถือว่าข้าขอร้องท่านละ ข้าขอร้องท่านอย่าทำมันต่อเลย ถ้าทำมันต่อไปชีวิตท่านก็อาจไม่เหลือ ไม่ต้องพูดแล้ว ข้าตัดสินใจแล้ว ใครก็เปลี่ยนใจข้าไม่ได้ ตี๋ฮว๋ายยิง ดี ในเมื่อเจ้าอยากไปตาย อย่างนั้นเจ้าก็ไปเถอะ ชั่วชีวิตนี้ข้าก็ไม่อยากเจอกับท่านอีกแล้ว แม่นางซู ใต้เท้าตี๋ รบกวนช่วยข้าดูแลนางด้วยเถอะ อืม ใต้เท้าตี๋ ท่านเองก็ต้องระวังให้มาก ข้าเป็นตัวแทนของราษฎรปิ้งโจว เอ่ยขอบคุณท่าน วางใจเถอะ ข้าจะพยายามหารังหนูให้เจอ หวังว่าจะมีส่วนช่วย ในการทำยาของพวกเจ้า หากหาสาเหตุของโรคได้ ข้ากับแม่ก็ต้องหาวิธีรักษามันได้แน่ ข้าก็ขอเป็นตัวแทนราษฎรปิ้งโจว เอ่ยขอบคุณเจ้า ความจริงเรื่องในนี้เจ้าเองก็ช่วยไม่ได้ เจ้าก็ไปเถอะ ข้าคิดว่าเจ้าคิดมากไปแล้วตี๋เหรินเจี๋ย ข้าไม่เคยคิดช่วยเจ้าตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ข้าแค่รู้สึกว่า เรื่องนี้มันน่าสนุกดี
หรือมันน่าสนุกกว่าการฆ่าคนของเจ้า แน่นอน ไม่อย่างนั้นเจ้าก็คงตายไปนานแล้ว อย่างนั้นข้าคงต้องขอบคุณเจ้าในบุญคุณที่ไว้ชีวิต เจ้ามักบอกว่าเป็นทูตในนรก สามารถรู้เรื่องราวล่วงหน้าได้ไม่ใช่หรือ มาสิ เจ้าลองทำนายหน่อยว่าทางข้างหน้า เป็นมงคลหรืออัปมงคล ข้ารู้แค่ว่าถ้าเดินตรงไปอีก ก็จะเป็นนรกแล้วจริง ๆ อย่างนั้นก็ขอเชิญทูตแห่งนรกเช่นเจ้า นำทางข้าที ได้ เชิญ เชิญ แม่นางซู แม่นางซู มีอะไร เจ้าอย่าโกรธไปเลย ใต้เท้าตี๋เป็นห่วงชาติราษฎร เป็นบุรุษผู้องอาจ เมืองปิ้งโจวมีขุนนางเช่นใต้เท้าตี๋ นับเป็นวาสนาของราษฎรปิ้งโจว ราษฎร ๆ เขารู้จักแต่ราษฎร เมื่อไรจะคิดถึงตัวเองบ้าง คิดถึงข้าบ้าง ให้เขาไปอยู่กับราษฎรเขาไปเถอะ แม่นางซูท่านไม่กลับโรงหมอกับข้าหรือ ที่นั่นมีแต่คนป่วยกาฬโรค ข้ากลัวจะโดนแพร่เชื้อมาให้ ข้าไปมุดอยู่ในรูของข้าดีกว่า ดูจากบาดแผลแล้ว ศพคงถูกแทะเป็นอาหาร ไปในชั่วพริบตาถึงเป็นเช่นนี้ แล้วมันต้องมีหนูมากเพียงไหนกัน หนูที่มากเหมือนคลื่นน้ำ ทำไมพูดเหมือนเจ้าเคยเห็นอย่างนั้นเล่า ที่นี่เป็นที่ที่ข้าอยู่นานที่สุด ตั้งแต่เกิดมา ทำไม เจ้าคิดว่าห้องขังข้าคือรังหนูหรือ หรือรังหนูจะเป็นห้องขังเจ้าไม่ได้ ได้ ยินดีให้เยี่ยมชม ใต้เท้าตี๋ มีอะไร นี่มันน่าจะเป็น ทางเข้ารังหนูที่เจ้าตามหาอยู่ ประตูนี้ทะลุไปยังคุก หลังสงครามสิ้นสุดที่นี่ก็ไม่ได้ใช้อีก
เจ้ามั่นใจได้อย่างไร ว่ารอยพวกนี้เป็นรอยฟันหนู ชัดเจนมาก รอยฟันนี้เล็กมาก ต้องเป็นรอยที่หนูทิ้งไว้แน่ แค่คิดไม่ถึงว่า เจ้าหนูพวกนี้จะเก่งกาจขนาดนี้ หนูกลัวไฟ ขอแค่มีแสงไฟ พวกมันก็ไม่กล้าเข้ามาใกล้ เจ้าตามข้ามา ให้ข้านำทางดีกว่า นรกน่ะ ข้าคุ้นเคยกว่าท่าน ปากของบุรุษ คือผีที่หลอกคน รักแท้ในชีวิตนี้อะไรกัน ทั้งอยู่ด้วยกันตลอดไปนั่นอีก ซูเสี่ยวโหย๋วนะซูเสี่ยวโหย๋ว เจ้าน่ะเล่นกับเหยี่ยวมาชั่วชีวิต แต่กลับถูกนกโง่ ๆ จิกปากเอาได้ มีสติหน่อย ทำไมที่นี่ถึงกลายเป็นห้องปรุงยา พูดว่าห้องลงทัณฑ์จะดีกว่า [โรงหมอ] ท่านแม่ พวกเขากำลังทำอะไร หลายวันนี้ที่เจ้าไม่อยู่ ในเมืองก็เริ่มมีกาฬโรค ตกดึกฝูงหนูก็จะออกมาหาอาหาร กัดแทะชาวบ้าน ที่นี่เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตาย ดูจากความหนาของฝุ่น กับความเน่าเปื่อยของศพแล้ว ทำไมมันถึง ใกล้เคียงกับช่วงที่เกิด กาฬโรค ดูท่า ที่นี่คงเป็นแหล่งกำเนิดกาฬโรคที่เจ้าตามหา หากที่นี่เป็นแหล่งกำเนิดกาฬโรค แล้วพวกหนูเล่า รังหนูอยู่ไหน อาหารในกระทะนี้ เป็นเสบียงรอบสุดท้ายแล้ว ต่อให้เราป้องกันกาฬโรคได้ ก็คงหิวตายอยู่ดี เจ้า ข้า และชาวบ้านพวกนี้ เหลือเวลาไม่มากแล้ว ฝูงหนูมาแล้ว จุดไฟ จุดไฟ
ท่านแม่ เร็ว หนูมาแล้ว เตรียมตัว ๆ เร็ว เตรียมจุดไฟ รีบจุดไฟ ลุงเหลียงรีบมาเร็ว รอเดี๋ยว อย่าเพิ่งจุดไฟ ลุงเหลียงรีบมาเร็ว อย่าเพิ่งจุดไฟ ท่านแม่ ลุงเหลียงยังมาไม่ถึง รอไม่ได้แล้ว มา จุดไฟเร็ว ลุงเหลียง ระวัง ตี๋หลางช่วยข้าด้วย เจ้ากลับมาทำไม ท่านคิดว่าข้าอยากกลับมาหรือ ใครจะรู้ว่าจะมาพบกับเจ้าพวกนี้ ทำไมพวกมันถอยไปแล้ว อย่างนั้นก็หมายความว่า ที่นี่มีสิ่งที่น่ากลัวกว่า ซ่อนอยู่ด้านหลังนี้ ดูท่า มีคนปรุงยาอย่างลับ ๆ อยู่ที่นี่ ใช้นักโทษประหารทดลองยา คนที่ถูกพิษจนตายก็เอามากองไว้ที่นี่ ศพเน่าจึงเรียกหนูมา หนูกินศพเหล่านี้ จึงทำให้เกิดกาฬโรคครั้งนี้ขึ้น หนูมันกินศพคนจนโต ดังนั้นพวกมัน พอออกไปก็ทำร้ายชาวบ้านทันที บวกกับศพพวกนี้มีพิษผสมอยู่ หนูพวกนี้จึงตาย ทำให้ฝูงหนูด้านนอก กลัวกลิ่นเหม็นเน่าจากที่นี่ พวกมันจึงไม่กล้ามาที่นี่ แต่กาฬโรคเล่า ข้าคิดว่าแหล่งกำเนิดกาฬโรคครั้งนี้ ก็คือศพพวกนี้เอง หลังจากฝูงหนูกินเลือดและเนื้อของศพพวกนี้ ก็นำโรคแพร่ออกไปด้วย คิดได้สมเหตุสมผล สุดยอด ไม่เสียทีที่เป็นตี๋เหรินเจี๋ย แต่ว่า เจ้าคิดหรือไม่ว่า
คือใครกันที่กำลังปรุงยาอยู่ ไม่ว่าเป็นใคร แต่เรื่องเร่งด่วนที่สุด คือการเอายาอายุวัฒนะให้หมอหลี่ว์เสิน ราษฎรจึงจะมีความหวัง ซื่อเหนียงไม่ต้องเก็บแล้ว น้ำต้มข้าวแค่นี้จะพอให้ใครกิน เราจะปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว ข้าเห็นกับตาว่าผู้ว่าหยาง ส่งคนมาเอาเสบียงที่คลังเสบียงเฉิงหนาน แล้วขนไปที่จวนผู้ว่าทั้งหมด เราอยู่ที่นี่ก็เท่ากับรอความตาย ไม่สู้บุกเข้าไปที่เฉิงเป่ย ที่นั่นมีเสบียงมากมาย มีน้ำ ทุกคนฟังข้า ที่เหลือในหมอนี้ ในวันนี้ คือข้าวมื้อสุดท้ายของพวกเราแล้ว ต่อให้ข้าเก่งแค่ไหน ช่วยพวกเจ้าพ้นจากโรคระบาดได้ ข้าก็ไม่มีความสามารถ ทำให้ท้องพวกเจ้าอิ่มได้ ตอนนี้ด้านนอกมีทหารล้อมปิดเมืองไว้ ข้างในก็มีมือปราบแบ่งเขตกักตัว กลางคืนมีหนูเป็นโรคคอยทำร้ายคน แล้วขุนนางที่ควรช่วยพวกเราเล่า อยู่ที่ไหนกัน เขาไม่เพียงไม่ช่วยเรา ยังเอาอาหารและน้ำของเรา ไปไว้ในจวนพวกเขา ปล่อยให้พวกเราป่วยตาย หิวตาย ถูกฝูงหนูกัดตาย ส่วนเขาก็พักสบายอยู่ในจวน น้องชายผู้นี้พูดถูก เทียบกับการรอความตายอยู่ที่นี่ ไม่สู้เราบุกไปหาหยางฉิงเทียน บุกไปถึงจวนผู้ว่าเลย แล้วชิงเอาอาหารและน้ำของเราคืนมา เช่นนี้ เราถึงจะมีโอกาสรอด เรายินดีตายเพราะลุกขึ้นสู้ แต่ไม่ยอมนอนรอความตายแน่ ยอมสู้ตาย ไม่ยอมนอนรอความตาย ยอมสู้ตาย ไม่ยอมนอนรอความตาย ยอมสู้ตาย ไม่ยอมนอนรอความตาย หยิบอาวุธและคบไฟพวกเจ้าขึ้นมา บุกไปที่จวนผู้ว่าเลย ไป ท่านแม่ เตรียมพร้อม
แปลกจริง ทำไมไม่มีใครสักคนเลย หรือทหารเข้ามาที่นี่ เป็นไปไม่ได้ ถึงโอวหยางผิงจะเข้มงวด แต่เขาไม่ใช่คนที่จะฆ่าผู้บริสุทธิ์ เสี่ยวโหย๋วเร็วหน่อย ข้างหน้าก็ถึงโรงหมอแล้ว อืม ไปแล้ว ๆ มีคนอยู่หรือไม่ ทำไมไม่มีใครสักคน ข้าคิดว่า ข้ารู้แล้วว่าผู้คนไปไหนกันหมด เกิดอะไรขึ้นที่เฉิงเป่ย เสี่ยวโหย๋ว ทำไมตัวร้อนขนาดนี้ เจ้าถูกหนูกัดหรือ ข้าไม่เป็นไร รีบไปหาหมอหลี่ว์เสินเถอะ ให้นางรีบ หาวิธีรักษากาฬโรคสำคัญที่สุด ข้าเหนื่อยเหลือเกิน ทำไมโรคลุกลามเร็วเช่นนี้ หมอหลี่ว์เสินเคยบอกว่า นางมียาที่ช่วยระงับอาการกำเริบของโรค ตี๋เหรินเจี๋ย เจ้าหายาเจอหรือยัง คนรักเจ้า เจ้าเป็นอะไรไป ข้าเป็นอะไรหรือ เจ้าเป็นอะไร เจ้ารู้มาตั้งนานแล้วใช่หรือไม่ เจ้ารู้อยู่แล้วใช่หรือไม่ ตี๋เหรินเจี๋ยเจ้าบ้าไปแล้ว ข้ารู้อะไรหรือ ยาสองเม็ดนี้ทำไมหรือ ยาที่เจอในห้องปรุงยา ทำไมถึงมีอยู่ที่นี่ด้วย เจ้าพูดสิ ตี๋เหรินเจี๋ย เจ้าฟังข้าพูดก่อน เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับข้า ที่นี่มียาอายุวัฒนะนี้ แสดงว่าหลี่ว์จื้อซั่ว ก็คือคนร้ายที่ทำเรื่องนี้ทั้งหมด ดังนั้นที่นางพูดว่าจะปรุงยารักษาเพื่อทุกคน ก็เป็นแค่ข้ออ้าง เจ้ายังเสแสร้งอยู่อีก เจ้าสามารถเข้าออกในคุกได้อย่างอิสระ มันก็มากพอจะยืนยันว่า เรื่องกาฬโรค เจ้ามีส่วนเกี่ยวข้องด้วย คืนนั้น
เงาดำที่เห็นในจวนผู้ว่า ก็คือเจ้า ไม่เสียทีที่เป็นตี๋เหรินเจี๋ย เจ้าอยากรู้อะไร เจ้าก็น่าจะรู้ดีว่าข้าอยากรู้อะไร เอาเถอะ ความจริง ข้าเองก็เป็นผู้ที่ถูกใช้ทดลองยาอายุวัฒนะ ตั้งแต่ข้าเข้าไปอยู่ในคุก พวกเขาก็จะใส่ยาสลบ ลงในอาหารและเครื่องดื่มข้า โดยไม่กำหนดวันเวลาที่แน่นอน พอข้าหมดสติ ก็จะพาข้าไปที่ห้องปรุงยาอายุวัฒนะ ถึงจะลืมตาไม่ขึ้น แต่ข้ายังจำกลิ่นนั้นได้ ในสติอันรางเลือน ข้าเห็นพวกเขานำตัว นักโทษประหารมาทำการทดลอง นักโทษส่วนใหญ่ กินยาอายุวัฒนะเข้าไปแล้วก็ตาย มีแค่ข้าที่กินยาอายุวัฒนะเข้าไปแล้ว กลับมีสติขึ้นมาชั่วคราว คล้ายว่ามีแค่ข้าที่มีภูมิต้านทานยาอายุวัฒนะนั่น ต่อมาก็มีนักโทษมากมายถูกส่งไปที่คุกใต้ดิน แต่ก็ไม่มีใครได้ออกมาอีก และการทดลองครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้ร่างกายข้าเกิดการเปลี่ยนแปลง ข้ารู้ว่าพวกเขาไม่ได้ปรุงยาพิษ แต่กำลังปรุงยาอายุวัฒนะอยู่ และรู้ว่าทำไม ข้าที่ควรถูกประหารไปนานแล้ว แต่พวกเขาก็ยังชักช้าไม่ฆ่าข้า เพราะคนที่ปรุงยาอยากรู้ว่า ทำไมมีแค่ข้าที่ไม่ตาย เพราะเจ้าไม่ตาย พวกเขาจึงขังเจ้าไว้ในคุก เป็นหนูทดลอง แล้ววันนั้นเล่า ทำไมเห็นเจ้าที่จวนผู้ว่า กระทั่งวันที่จะมีการย้ายคุก ข้าถูกส่งไปยังห้องของหยางฉินเทียน ได้เห็นหยางฉินเทียนแทบทนไม่ไหว ที่จะใช้เลือดข้าไปทำยา แต่กลับถูกโอวหยางผิงที่ถูกสั่งให้มาปิดเมือง ขัดจังหวะเข้า ใต้เท้าหยาง โอวหยางผิงนายกองของจวน ผู้บัญชาการทหารประจำมลฑลมาขอรับ รีบพาเขาออกไปเร็วเข้า จึงต้องเอาข้าไปซ่อนตัวชั่วคราว ใต้เท้าหยาง ข้าวิ่งออกมาจากห้องทั้งที่ยังไม่ค่อยมีสติ แต่สุดท้ายก็ถูกจับเข้าไปในคุกเช่นเดิม ปล่อยข้า
เจ้าอย่าบอกว่า เจ้าไม่เคยสงสัยหยางฉิงเทียนเลย ข้าเคยสงสัย ตอนที่เห็นห้องปรุงยา ข้าเคยสงสัยใต้เท้าหยางจริง ๆ เพียงแต่ เพียงแต่เจ้าเห็นหยางฉิงเทียนเป็นเหมือนพ่อ ไม่อยากยอมรับเท่านั้น แต่คิดไม่ถึงจริง ๆ ว่า คนที่ช่วยหยางฉิงเทียนทำเรื่องชั่วช้า จะเป็นหลี่ว์จื้อซั่ว ตี๋หลาง ตี๋หลาง เสี่ยวโหย๋ว เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง ที่พวกท่านคุยกันเมื่อครู่ ข้าได้ยินหมดแล้ว ข้ารู้ ว่าข้าจะต้องตายแล้ว ตี๋หลาง ได้รักกับท่าน ชีวิตนี้ของข้า มีความสุขที่สุด และที่มีความสุขที่สุด คือวันนี้ ได้ตายในอ้อมอกท่าน ข้า พอใจแล้ว ตี๋หลาง ข้า รัก ข้ารู้อยู่แล้ว ว่าท่านรักข้ามากกว่าตำแหน่งขุนนางของท่าน ข้าได้มอบชีวิตนี้ ให้กับท่านตี๋ฮว๋ายยิงไปนานแล้ว อยู่ด้วยกันตลอดไป เพียงเพื่อซูโหย๋ว เร็ว ๆ ๆ เร็ว ๆ ทางนี้ ขนมาทางนี้ เร็ว เร็วหน่อย ดันไว้ ผลักเข้าไป เร็ว เร็ว เรียนท่านนายกอง มีไฟไหม้ขึ้นหลายที่
ที่ที่ไฟโหมแรงที่สุด คือจวนผู้ว่าของหยางฉิงเทียนขอรับ แล้วไฟไหม้เกิดจากอะไร เราเข้าเมืองไปไม่ได้ จึงไม่รู้แน่ชัดขอรับ หน่วยเฉียนเฟิงตามข้าเข้าเมือง นายกองโอวหยาง ไม่มีคำสั่งของผู้บัญชาการ ห้ามเข้าเมืองโดยพลการ มันฝ่าฝืนคำสั่งกองทัพ ใครกันที่บังอาจเพียงนี้ ข้ามาหาโอวหยางผิง นายกองของพวกเจ้า ให้มาคุยกัน ข้าคือนายกองโอวหยางผิง ตี๋เหรินเจี๋ยตุลาการแห่งปิ้งโจว ให้ข้ามาบอกท่าน เขาหาวิธีรักษากาฬโรคได้แล้ว แต่ต้องการให้ท่านช่วย ไม่เช่นนั้น ราษฎรนับหมื่นในเมือง คงมีชีวิตได้อีกไม่นาน นายกอง คนผู้นี้ใส่ตรวนไว้ แสดงว่าเป็นนักโทษประหาร คำพูดเชื่อถือไม่ได้ หมอหลี่ว์เสิน เจ้าอย่าทำเช่นนี้ มีเรื่องอะไรก็หารือกันดี ๆ ยาอายุวัฒนะ ข้าใกล้จะปรุงสำเร็จแล้ว ข้าจะแบ่งให้เจ้าเม็ดหนึ่ง เราจะไม่แก่ไม่ตายไปด้วยกัน ดีหรือไม่ ใต้เท้าหยาง ข้าหลี่ว์โหม่ว คงไม่มีวาสนานั้นหรอก หมอหลี่ว์เสิน ทำไมเจ้าพูดเช่นนี้เล่า ยาอายุวัฒนะนี้ เจ้าเป็นคนช่วยข้าปรุงขึ้นมา หมอหลี่ว์เสิน ที่ผ่านมา เจ้าก็ช่วยเหลือข้าปรุงยาอย่างยากลำบากเช่นนี้ ย่อมสมควรจะได้ใช้ยานี้ ร่วมกันกับข้า ใต้เท้าหยาง ที่แท้ท่านยังจำได้ ว่าข้าหลี่ว์โหม่วคอยช่วยท่านปรุงยามาตลอด จำได้สิ แล้วทำไมตอนเกิดกาฬโรค ข้าขอร้องอยู่หลายครั้ง ท่านกลับไม่ยอมพบข้า ข้าให้บุตรสาวมาส่งจดหมายให้ท่าน
ท่านก็แสร้งมองไม่เห็น ทั้งยังแยกโรงหมอของข้า กักไว้ที่หนานเฉิง ปล่อยให้หนูเป็นโรคทำร้าย โรคระบาดแพร่กระจาย ท่านคงคิดว่า ข้าหลี่ว์โหม่ว กับคนพวกนั้น ที่ป่วยด้วยโรคระบาดจากยาอายุวัฒนะ ตายไปหมดแล้ว ก็คงไม่มีใครรู้ เรื่องที่ท่านเอาคนเป็นมาลองยาอายุวัฒนะ ใช่หรือไม่ หมอหลี่ว์เสิน เจ้าเข้าใจผิดแล้ว มันเป็นคำสั่งกองทัพ ของผู้บัญชาการทหารประจำมลฑล ข้าแค่ขุนนางฝ่ายบุ๋น จะทำอะไรได้ สายเกินไปแล้ว สายเกินไปแล้ว ตอนนี้ข้าก็ไม่มีทางไม่แก่ไม่ตาย ท่านก็ไปกับข้าเถอะ เจ้า กินยาอายุวัฒนะเข้าไปหรือ ยาอายุวัฒนะอะไรกัน ยาพิษชัด ๆ มันคือยาพิษ เอาคบไฟมา หมอหลี่ว์เสิน ไม่ อย่า อย่า หยุด ใต้เท้าตี๋ ฮว๋ายยิง ใต้เท้าตี๋ ท่านกลับมาโดยปลอดภัย ดีเหลือเกิน หุบปาก ทุกคนฟังข้า ความจริงเรื่องทั้งหมด ผู้ที่ทำมันตั้งแต่ต้นคือพวกเขาสองคน ท่านกับหยางฉิงเทียนร่วมมือกันทำชั่ว แอบปรุงยาอายุวัฒนะ และใช้คนเป็นมาทดลองยา เพราะจัดการศพไม่ดีพอทำให้หนูเกิดโรค พิษในยาอายุวัฒนะ จึงถูกแพร่เชื้อจากหนูมาสู่คน บาดเจ็บล้มตายกันจำนวนมาก ส่วนท่าน พอท่านรู้ว่า หยางฉิงเทียนจะฆ่าท่านปิดปาก ท่านก็แค้น
จึงยุยงให้พวกเขามาแก้แค้นหยางฉิงเทียนเพื่อท่าน ต่างพูดกันว่าหมอมีใจดั่งพ่อแม่ ความเมตตาของท่านมันอยู่ที่ไหนหรือ ท่านแม่ ใต้เท้าตี๋พูดเป็นความจริงหรือ ไม่ใช่แน่นอน พวกเจ้าก็รู้ว่า ใต้เท้าตี๋กับหยางฉิงเทียนสนิทกันดั่งพ่อลูก เพื่อช่วยขุนนางสุนัขผู้นี้ เขาเลยสร้างเรื่องโกหกขึ้น ทุกคนอย่าไปเชื่อเขา ฆ่าตี๋เหรินเจี๋ยเสีย เพื่อเป็นเยี่ยงอย่างแก่ผู้คน ฆ่าตี๋เหรินเจี๋ยเพื่อเป็นเยี่ยงอย่างแก่ผู้คน ฆ่าตี๋เหรินเจี๋ยเพื่อเป็นเยี่ยงอย่างแก่ผู้คน ใต้เท้าตี๋ หยุด อย่าขยับ อย่าขยับ ท่านแม่ ซื่อเหนียง หากดาบนี้ฟันลง เจ้าก็กลายเป็นคนเช่นเดียวกับข้าทันที ฮว๋ายยิง ช่วยข้าด้วย ฮว๋ายยิง ช่วยข้าด้วย รีบไป ตี๋เหรินเจี๋ย เจ้าทำอะไร หากไม่กำจัดหนูที่เป็นโรค ปิ้งโจวก็ไม่มีวันสงบสุข ไปเอาคบไฟก่อน เจ้ามันบ้า ตี๋เหรินเจี๋ย ไป อย่าเข้ามา [สุรา] [สุสานซูเสี่ยวโหย๋ว] เจ้ามาสายนะ ครั้งหน้าตอนไหว้หลุมศพท่าน ข้าจะไม่มาสายแน่นอน หากไม่ใช่เพราะตอนนั้นเสี่ยวโหย๋วไป ขโมยสุราดื่มที่จวนผู้ว่า แล้วขุดทางไว้สายหนึ่ง วันนี้ข้าก็คงไม่มายืนอยู่ตรงนี้ คิดไม่ถึงว่านางตายแล้ว ข้าก็ยังติดหนี้น้ำใจนาง ยังคิดถึงแม่นางเสี่ยวโหย๋วอยู่หรือ ข้ากำลังคิดว่า ข้าควรจะเป็นเหมือนอานซื่อสยงดีหรือไม่ หากต้องการทำลายความชั่ว ต้องทำให้ตัวเองกลายเป็นคนชั่วก่อน เช่นนี้เสี่ยวโหย๋วคงจะไม่ตาย คนอื่นอาจทำได้
แต่ท่าน คือตี๋เหรินเจี๋ย ท่านทำไม่ได้หรอก และไม่มีทางทำได้ ให้ท่าน อะไรหรือ คำสั่งย้ายไปเมืองฉางอัน เมืองฉางอัน แล้วเราค่อยเจอกันที่เมืองฉางอันนะ