INDO SUB (Han Dynasty Thirteen General) Tiga Belas pahlawan Han yang melindungi Negara! | YOUKU
[ภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงมาจากประวัติศาสตร์] เป็นอย่างไรบ้าง เท่าไร สองหมื่น ไม่ใช่ สองพัน ยี่สิบ ยี่สิบ ยี่สิบ ดีจริง ๆ พี่ มาโจมตีเมืองยี่สิบคนหรือ เจ้าคิดว่าเป็นไปได้หรือ มันคือกลุ่มสืบข่าว ทำไมด้านหน้าถึงมีสตรีอยู่ด้วย เกิ่งกง เจ้าหมั่นหมายกับน้องสาวข้าแล้วนะ เจ้าทำเช่นนี้ไม่ได้ ช่วยคน ยะ พวกเจ้าเป็นใคร ข้าจะบอกพวกเจ้าให้นะ ถ้าพวกเจ้ากล้าจับข้า ข้าจะทำให้พวกเจ้าตายอย่างไร้ศพ ครั้งนี้มีเท่าไร ครั้งนี้ไม่ต้องนับ สองหมื่น กลับเมือง พวกเจ้าจะไปไหนกัน ข้าจะบอกพวกเจ้าให้นะ ถ้าพวกเจ้ากล้าทิ้งข้า [13 ยอดวีรบุรุษพิทักษ์เมืองซูเล่อ] [เมืองซูเล่อ] เร็วเข้า เร็วหน่อย ปัดโธ่เอ๊ย กองทัพงดงามนัก จั๋วลู่หลี่อ๋องผู้นี้ป่าเถื่อนยิ่งนัก ประจบตอนนี้มันเร็วไป รอให้กองทัพม่อเป่ยเข้าเมืองก่อน เจ้าค่อยประจบ ก็จริง ทหารของเมืองเจ้าเล่า ขึ้นไปด้านบนหมดแล้ว มีทหารแค่สามสี่ร้อยนายเองหรือ สองร้อยนาย แล้วกองทัพม่อเป่ยเล่า สองหมื่น สวรรค์ แล้วทำไมพวกเจ้าไม่รีบยอมแพ้ กองทัพม่อเป่ยป่าเถื่อนโหดร้าย บุรุษเป็นทาส สตรีเป็นคณิกา
อย่างนั้นเจ้าก็รีบขึ้นไปป้องกันเสียสิ รีบไปเร็วเข้า บุก สี่ร้อยก้าว เอาเลย ฟ่านโหรว พร้อม ตอนเย็นกินอะไร อะไรกัน สามอย่างเหมือนเดิม สามร้อยห้าสิบก้าว ยังไม่สู้อีก จางเฟิง พร้อม สุราเล่า ขนขึ้นมาหมดแล้ว สามร้อยก้าว สือซิว รอกำลังลมจากลมตะวันตกเฉียงใต้อยู่ จะสู้หรือไม่สู้กันแน่ ใจเย็น สองร้อยห้าสิบก้าว เตรียมตัว สองร้อยก้าว ยิง หนึ่งร้อยห้าสิบก้าว ยิงธนู ยิง ข้างล่างฟังให้ดี นี่คือธนูเทพแห่งต้าฮั่น ผู้ใดถูกธนูนี้ย่อมมีอันเป็นไป อย่าไปฟังเขาสร้างเรื่องเหลวไหล บุก ดี เผาได้เยี่ยม ต๋าเล่อหม่า ต๋าเล่อหม่า น้องข้า ธนูเทพ มันเป็นธนูเทพจริง ๆ ถอย ถอย แม่ทัพช่างเก่งกาจ แม่ทัพช่างฉลาด แม่ทัพช่างเก่งกาจ แม่ทัพช่างฉลาด แม่ทัพช่างเก่งกาจ แม่ทัพช่างฉลาด แม่ทัพช่างเก่งกาจ แม่ทัพช่างฉลาด แม่ทัพช่างเก่งกาจ แม่ทัพช่างฉลาด แม่ทัพช่างเก่งกาจ แม่ทัพ
วันนี้รบชนะ เพิ่มอาหารหน่อยดีหรือไม่ ถือเป็นรางวัลให้แก่พวกเรา ได้ ฟ่านโหรว วันนี้เราไม่กินสามอย่างเหมือนเดิมแล้ว วันนี้เปลี่ยนเป็นสามอย่างแบบใหม่ จะไปหาสามอย่างแบบใหม่ได้จากไหน คิดหาวิธีหน่อย ๆ มีธนูเทพแห่งต้าฮั่น ต่อให้มันมากันเป็นแสนคนก็ไม่มีประโยชน์ วิธีแบบนี้ทำให้ศัตรูถอยได้แค่ครั้งเดียว ครั้งที่สอง คงต้องให้ข้าไปประจบและขอร้องจั๋วลู่หลี่อ๋องแล้ว อย่างนั้นทำอย่างไรดี พวกเจ้าสามารถยืมธนูจากสวรรค์ได้จริงหรือ ธนูนี้ทาพิษติดไฟง่ายเอาไว้ ใช่สิ เจ้าเป็นใครกันแน่ ข้าเป็นแค่สตรีอ่อนแอที่ทุกข์ยากคนหนึ่งเท่านั้น คนในบ้านข้าถูกกองทัพม่อเป่ยสังหารจนหมด พวกมันต้องการให้ข้าแต่งกับราชา ข้าตายก็ไม่ยอม เลยหนีออกมา ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง เกิ่งเอ้อร์ หาที่สักที่แล้วพานางไปพักผ่อนก่อน ขอรับ ไปเถอะ ไปเถอะ ๆ แม่ทัพ แม่นางผู้นี้ไม่ได้พูดความจริงเลยสักคำ ศัตรูอยู่ตรงหน้าแล้วอย่าเพิ่งสนใจนาง เกิ่งต้า พาน้องเจ้าไปหาน้ำในลำธารมา กักตุนไว้ในเมือง กักตุนไว้เท่าไร มีเท่าไรก็กักตุนเท่านั้น เร็วเลย ขอรับ จางเฟิง ขอรับ เก็บเสบียงอาหารจากชาวบ้านมา แล้วเอาเสบียงทั้งหมด แบ่งที่กักตุนเสบียงเป็นห้าส่วนเก็บไว้ในเมือง ขอรับ แล้วก็ ตั้งแต่วันนี้ไป ห้ามให้ชาวบ้านดื่มใช้น้ำจากลำธาร น้ำที่ใช้ทั้งหมด ทุกบ้านทุกเรือนแบ่งตามให้รายหัว ขอรับ
แล้วข้าล่ะ ข้าทำอะไร ทำธูปแล้วกัน นี่มันเป็นวิธีอะไรกัน รอความตายอย่างนั้นหรือ จุดธูป กินข้าว รอกองกำลังเสริม ที่นี่ห่างจากลั่วหยางหมื่นลี้ ส่งทหารกลับไปกลับมา แม้แต่ศพก็ไม่เหลือแล้ว ไม่ต่างอะไรกับรอความตายเลย ข้าคิดว่า ไม่สู้รบกับพวกมัน ให้สุดกำลังไปเลย ฉินอี้ ราชสำนักมีข่าวอะไรหรือไม่ ส่งคนไปติดต่อกันถึงสามคน ยังไม่ได้รับข่าวใด ๆ รออีกหน่อย กองกำลังเสริม ต้องมาแน่ [ลั่วหยาง] ทูลฝ่าบาท กองทัพม่อเป่ยสองหมื่นนายบุกเข้าชายแดนตะวันตก ล้อมเมืองซูเล่อไว้ เจิ้งจงที่ด่านอวี้เหมิน ขอกองกำลังเสริมพ่ะย่ะค่ะ ผ่านมาหลายเดือนแล้ว เหตุใดถึงเพิ่งรายงานมา ทูลฝ่าบาท พระองค์เพิ่งขึ้นครองราชย์ เบื้องหน้ามีพิธีใหญ่อันน่าเศร้าของแผ่นดิน เบื้องหลังมีพิธีขึ้นครองราชย์อันยิ่งใหญ่ จึงได้งดถวายฎีกาชั่วคราวพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท เกิ่งกงมีทหารแค่สามร้อยนาย ที่ต้านทานกองทัพม่อเป่ยไว้หลายเดือน ขอฝ่าบาทโปรดส่งกองกำลังเสริม ไปช่วยปกป้องชายแดนตะวันตกและราษฎร เพื่อแสดงถึงแสนยานุภาพของต้าฮั่นเราด้วยพ่ะย่ะค่ะ ใต้เท้าเป้า ท่านก็รู้ว่าเมืองซูเล่อมีทหารเพียงสามร้อยนาย ที่คอยต้านทานกองทัพม่อเป่ยสองหมื่นนายอยู่หลายเดือน แล้วจะมีคนรอดอยู่หรือ ใช่สิ ใต้เท้าเป้า ฝ่าบาทเพิ่งขึ้นครองราชย์ได้ไม่นาน มีเรื่องมากมายต้องทำ นี่เป็นช่วงเวลาที่ราชสำนักต้องใช้เงินและคน ไปครั้งนี้ต้องใช้เงินมหาศาล ได้มาไม่คุ้มเสียเลย ชายแดนตะวันตกเป็นอาณาเขตของต้าฮั่น เกิ่งกงและพวกปกป้องดินแดนให้ต้าฮั่นของเรา
ราชสำนักจะละทิ้งไม่ไยดีได้อย่างไร ใต้เท้าเป้า ต่อให้เกิ่งกงและพวกยังอยู่ ส่งทหารจากด่านอวี้เหมินไป ก็ต้องข้ามภูเขาแม่น้ำฝ่าอันตราย ระหว่างทางก็อาจเจอ การโจมตีจากกองทัพม่อเป่ย แค่นี้ ตลอดทางก็ต้องเสียทหารไปอีกนับพันนาย ทหารที่เสียสละพวกนี้ไม่มีพ่อแม่ ญาติพี่น้องหรือ พวกเขาก็ไม่ได้เสียสละชีพเพื่อต้าฮั่นหรือ ใต้เท้าเป้า เพื่อแม่ทัพซึ่งคุมทหารสามร้อย ที่อาจตายไปแล้ว มันคุ้มหรือ [ค่ายทหารกองทัพม่อเป่ย] ท่านอ๋อง ทำไมวันนี้เราต้องถอยทัพด้วย เรามีทหารถึงสองหมื่น ทำไมต้องกลัวชาวฮั่นแค่ไม่กี่ร้อยคน ข้ารู้จักเกิ่งกงดี เขาไม่ใช่พวกที่ดีแต่ใช้กำลัง อีกอย่างวันนี้ทหารก็จิตใจไม่ค่อยสงบ การฝืนบุกโจมตี จะทำให้ทหารตายมากเกินไป เราจะรบอีกเมื่อไรขอรับ ไม่ต้องรีบร้อน ต่อให้เกิ่งกงจะเก่งการรบแค่ไหน ไม่นาน เขาต้องยอมแพ้แน่ โย่วเสียนอ๋อง ได้ยินว่าวันนี้ ถูกคนแค่ไม่กี่ร้อยไล่จนถอยทัพหรือ ดูท่าความกังวลขององค์ราชา จะไม่ได้ไร้เหตุผลจริง ๆ พระองค์กังวลว่าเจ้าจะตีเมืองซูเล่อไม่ได้ จึงรับสั่งให้ข้า มาตรวจสอบการรบ เมืองซูเล่อ เป็นเขตแดนที่สำคัญของต้าฮั่น ให้เจ้าครอบครองคนเดียว ราชามิอาจสงบพระทัยได้ ท่านอ๋อง เราเป็นคนบุกรบเข้าเมือง แต่พวกเขากลับเอาความดีความชอบไปถึงครึ่ง นี่มันเหตุผลอะไรกัน ตอนข้าอยู่ทางตะวันออก ได้ยินคำพูดประโยคหนึ่ง แม่ทัพไม่กลัวการเสียชีพด้วยการรบที่สุดแล้ว ที่กลัวที่สุด คือด้านหลัง พี่ พี่ไม่ได้เขียนจดหมายกลับบ้านนานแค่ไหนแล้ว
ครั้งก่อนท่านแม่บอกว่า บ้านเราเลี้ยงหมูไว้หลายตัว ตอนนี้น่าจะตกลูกแล้ว ครั้งก่อนแม่ยังถามเราว่า เมื่อไรจะกลับบ้านด้วย รอรบกับกองทัพม่อเป่ยเสร็จ เราก็กลับแล้ว อย่างนั้นเราจะได้กลับกันอยู่หรือไม่ กลับได้สิ ต้องกลับได้แน่ ลุกขึ้น นั่งลงดีกว่า พูดมา เจ้าเป็นใครกันแน่ ข้าเป็นแค่สตรีอ่อนแอ คนในครอบครัวถูกฆ่าตาย ข้าคือองค์หญิงกู่ลี่เซี่ยถีแคว้นเชอซือ เจ้าเป็นองค์หญิงของเชอซือ ใช่สิ ตอนนี้แคว้นเชอซือยอมแพ้ม่อเป่ยแล้ว แต่ข้าไม่อยากแต่งไปม่อเป่ย ข้าเลยหนีออกมา ตอนนี้ไม่มีที่ไปแล้วจริง ๆ จริงหรือ จริงแท้แน่นอน ไม่เชื่อเจ้าดูสัญลักษณ์ของข้าได้ เจ้าดูสิ ๆ ข้าว่าแล้วเชียวทำไมท่านถึงไม่อยากแต่งกับข้า ฟ่านโหรว ฟ่านโหรว โย่วเสียนอ๋อง เอาแต่ล้อมอยู่นอกเมืองทั้งวัน จะต้องรอไปถึงเมื่อไรหรือ เจ้าเตรียมจะโจมตีเมืองเมื่อไร ทหารข้าเหนื่อยล้าจากการรบ ไม่เหมาะบุกโจมตี ควรให้กองทัพได้พักก่อน แค่เมืองเล็ก ๆ เจ้ายังรีบบุกให้เสร็จ ๆ ไม่ได้ พวกชาวฮั่นคงคิดว่ากองทัพม่อเป่ยเรา เป็นพวกอ่อนแอขี้ขลาดเช่นเจ้า ท่านพูดอะไร ต๋ากูหม่า ท่านอ๋อง ข้าเป็นผู้ตรวจสอบกองทัพ ข้าคงต้องทูลรายงานความจริงทั้งหมดกับองค์ราชา ท่านอ๋องทำอย่างไรดี ข้ามีแผน ที่ไม่ต้องเสียทหาร การรบเสร็จสิ้นอย่างรวดเร็ว
เสบียงในเมืองนี้ คงเหลือใช้ได้แค่สองเดือนแล้ว อีกไม่นาน จั๋วลู่หลี่อ๋องคงมีการเคลื่อนไหวแน่ เร่งเตรียมการป้องกันเถอะ ท่านว่า ครั้งนี้เราจะชนะหรือไม่ ชนะสิ ต้องชนะแน่ ใช่ ข้าก็ว่าครั้งนี้เราก็จะชนะ ข้าคิดไว้แล้วว่า หลังจากเราชนะ ข้าจะเลี้ยงม้าพันธุ์ดีอีกหลายสิบตัว แล้วเอามันไปไว้ในคอกม้าของข้าจนเต็มเลย เจ้าเล่า เจ้าคงแต่งกับฟ่านโหรว แล้วมีลูกกันใช่หรือไม่ ตอนนั้น ข้าคงตายในสนามรบไปแล้ว ล้อเจ้าเล่นน่า เรามาด้วยกัน เราก็ต้องกลับด้วยกัน ข้าตกใจหมด รายงาน พิษ ๆ ในน้ำมีพิษ กองทัพม่อเป่ยตัดแหล่งน้ำจริง ๆ ทั้งใส่พิษในแม่น้ำ มีราษฎรบางคนดื่มไปแล้ว รีบหยุดการกักตุนน้ำ แล้วเรียกราษฎรทุกคนมา ขุดบ่อน้ำในเมืองกัน ขอรับ ไป เกิ่งกง เจ้าทำอะไรน้องสาวข้า จ้าต้องพูดกับข้าให้ชัดเจน เกิดอะไรขึ้น เจ้าโวยวายอะไร เจ้าทำอะไรน้องสาวข้ากันแน่ นางร้องไห้ไม่หยุด ไม่ยอมพูดอะไรเลย เข้าใจผิด เข้าใจผิดก็ไม่ได้ เกิ่งกง เจ้ากับข้าเกิดมาพร้อมกันตายด้วยกัน กับน้องข้าก็ถือว่าโตมาด้วยกัน ทำไมเจ้าทำเช่นนี้กับนางได้ นิสัยน้องเจ้า เจ้าไม่รู้หรือ ทั้งเมืองซูเล่อ ใครกล้ารังแกนางกัน
แต่อย่างไรนางก็รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ เจ้าต้องไปขอโทษนางเดี๋ยวนี้ แล้วก็แต่งนางด้วย เหลวไหล ตอนนี้กองทัพล้อมเมืองอยู่ ตัดน้ำตัดเสบียง ข้าจะมีแก่ใจพูดเรื่องแต่งงานอีกหรือ ข้าไม่สนหรอก พูดเรื่องสำคัญกันก่อน เจ้าช่วยข้าไปหาคนพวกนั้นมาที ปล่อยพวกข้าออกไป ลุกขึ้น ๆ ปล่อยพวกข้าออกไป ลุกขึ้นให้หมด ปล่อยพวกข้าออกไป นี่ นี่ นี่ ปล่อยออกมาให้หมด ปล่อย ใช่ ในนี้เป็นใคร ใต้เท้า เราอย่าไปทางนั้นเลยขอรับ ใต้เท้า ความเป็นมาอย่างไรหรือ เรียนใต้เท้า สามคนนี้เป็นโจรที่โหดร้ายที่สุด คอยปล้นพ่อค้าที่เดินทางในทะเลทรายโดยเฉพาะ คนที่ตัวใหญ่สุดชื่อหลินขุย แรงเยอะ ฆ่าคนไม่กะพริบตาเลย ข้าง ๆ ที่ผอม ๆ ชำนาญเรื่องพลุไฟ เล่ากันว่า เขาเคยเผาเมืองทั้งเมืองคนเดียวมาแล้ว ที่อยู่ด้านในสุดคนนั้น มือเท้าว่องไวหาใครเปรียบ ถ้าหลุดไปได้ คงเกิดเรื่องวุ่นวายใหญ่โตแน่ เจ้าจะพูดหรือไม่ ที่ข้ามาวันนี้เพราะอยากบอกเจ้าว่า ข้ากับเกิ่งกงไม่มีอะไรกันจริง ๆ ผีเท่านั้นที่เชื่อเจ้า พันจริงหมื่นจริงเลย เจ้าเอามีดนั่นไปเก็บก่อนได้หรือไม่ เรื่องที่เจ้าพูด ขอให้มันจริงเถอะ ข้าจะบอกให้นะ ข้ากับเกิ่งกงโตมาด้วยกัน
เดี๋ยวก็จะแต่งงานกันแล้วด้วย ถึงตอนนั้น ใครกล้าขวางข้า ข้าก็จะฆ่ามัน เมืองวุ่นวายขนาดนี้ พวกเจ้ายังคิดเรื่องแต่งงานอีกหรือ แต่งกันแล้ว เราก็จะไปปรโลกด้วยกันได้ ชาติหน้าก็ยังจะได้อยู่ด้วยกันอีก สวรรค์ ช่างใจกล้าเหลือเกิน ดังนั้นดีที่สุดคือเจ้าต้องอยู่ให้ห่างเขาไว้ ได้ยินหรือไม่ เกิ่งกง เจ้าทำอะไร ไม่มีอะไร เราสองคนเล่นกันน่ะ ไม่มีอะไรก็ดีแล้ว ตอนนี้สถานการณ์อันตราย ข้าไม่มีเวลาดูแลพวกเจ้า พวกเจ้าสองคน ดูแลกันหน่อยนะ ไม่มีปัญหา แน่นอน ใช่หรือไม่ วางใจเถอะ เราจะดูแลกันแน่นอน รายงาน ท่านแม่ทัพ แม่ทัพฟ่านเรียกท่านไปที่ลานประลอง รู้แล้ว ดี หลบหน่อย ดี เยี่ยม หลบหน่อย หลบหน่อย ทุกท่าน เรามาพูดกันตรง ๆ ดีกว่า ตอนนี้ กองทัพม่อเป่ยมาประชิดเมืองเราแล้ว ข้ามีสองทางเลือกให้พวกเจ้า หนึ่ง อยู่ในคุกต่อไป รอให้ข้าไล่กองทัพม่อเป่ยไปได้แล้ว ที่ควรฆ่าก็ฆ่า ที่ควรประหารก็ประหาร ทางที่สอง ติดตามข้าเกิ่งกงไปรบกับศัตรูด้านนอก อยากจะถูกจารึกชื่อไว้นับพันปี หรือเหม็นโฉ่ไปหมื่นปี พวกเจ้าเลือกเอง พูดเสียน่าฟัง
ข้างนอกมีกองทัพม่อเป่ยสองหมื่นนาย พวกเจ้าแค่ไม่กี่คน คิดอยากจะชนะพวกมัน ฝันไปเถอะ ปากบอกว่าให้เรานักโทษทำความดีสร้างความชอบ แต่ความจริง ก็แค่ให้พวกเราออกไปตาย ใช่สิ เห็นเราเป็นคนโง่อย่างนั้นหรือ อย่างนั้น ข้างหลังข้าคือประตูใหญ่ พวกเจ้าใครมีฝีมือก็ออกจากประตูนี้ไปเลย ข้าจะละเว้นโทษให้ อยากไปไหนก็ไป ทำแบบนี้ได้อย่างไร วางใจเถอะ เจ้าพูดคำไหนคำนั้นแล้วกัน พอมีฝีมือนะ มาอีกสิ ดี ดี จัดการได้เยี่ยมมาก เก่งมากเลย ขอบคุณแม่ทัพที่ช่วยชีวิต ช่างเถอะ ท่านแม่ทัพฝีมือเยี่ยมยุทธ์ เราสามพี่น้องนับถือ ตั้งแต่นี้ไป จะยอมเชื่อฟังท่านแม่ทัพ จะยอมเชื่อฟังท่านแม่ทัพ จะยอมเชื่อฟังท่านแม่ทัพ จะยอมเชื่อฟังท่านแม่ทัพ ข้ารู้ พวกเจ้าไม่เชื่อว่าเราจะสู้กับ กองทัพม่อเป่ยที่อยู่นอกเมืองได้ แต่พวกเจ้าเชื่อข้าเกิ่งกงได้ว่า ในเมื่อข้าสามารถปกป้องประตูเล็กนี้ได้ ข้าก็ปกป้องประตูใหญ่ของเมืองซูเล่อได้เช่นกัน ถ้าข้าแม่ทัพแห่งต้าฮั่นยังอยู่ ข้าจะไม่ยอมให้ศัตรูเข้าประตูเมือง มาทำร้ายราษฎรในเมืองนี้เด็ดขาด เยี่ยม ดี เยี่ยม น้องสาวเป็นอะไรไปหรือ ใครรังแกเจ้า บอกพี่มา เกิ่งกง เขาต้องชอบองค์หญิงตกอับนั่นแน่ เป็นไปไม่ได้ น้องข้า เจ้าดูสิ นี่ก็คือกู่ลี่เซี่ยถี นี่คือเจ้า ผู้ชายน่ะชอบเช่นนี้กันหมดนะ
ท่าน ท่านไม่ช่วยข้า แล้วยังกล้าหัวเราะเยาะข้า ท่านหัวเราะเยาะข้า ข้าไม่อยู่แล้ว น้องสาวคนดี เจ้าเป็นน้องข้า ข้าเป็นพี่เจ้า พี่มีวิธี จุดไฟ ฟ่านโหรว ฟ่านโหรว ท่านหยุดนะ พี่เจ้าบอกว่าเจ้ามีธุระกับข้าไม่ใช่หรือ ท่านคิดว่า ช่วงนี้ อากาศเมืองซูเล่อ ร้อนไปหน่อยหรือไม่ นี่ หืม เห็นพระจันทร์นั่นหรือไม่ อืม ภรรยาข้าเคยพูดว่า อย่างไรเสียเราอยู่ที่นี่ก็ไม่มีอะไรทำ สิ่งที่มองเห็นได้เพียงอย่างเดียว ก็คือพระจันทร์ ข้าเลยจินตนาการ ว่านางดูเป็นเพื่อนข้า มองจันทร์ดวงเดียวกัน เหมือนตอนนี้เราอยู่ด้วยกันอย่างไรอย่างนั้น เช่นนี้ก็ไม่เหงาแล้ว เจ้าเห็นข้าเป็นภรรยาเจ้ามาตลอดเลยหรือ อย่าพูดเหลวไหลน่า ทำไมบนดวงจันทร์ถึงมีจุดแดง ๆ เต็มไปหมด มันเป็นความสิริมงคลนะ มงคลกับผีน่ะสิ รีบไปรายงานแม่ทัพเร็ว ทุกคนเตรียมพร้อม ไม่ร้อนนะ คือ ตอนนี้กำลังเข้าหน้าหนาว ข้าไม่รู้สึกร้อนเลย ทำไมข้ารู้สึกว่าร้อนขนาดนี้นะ ถ้าเจ้าไม่มีอะไรแล้ว ข้า ข้าไปก่อนนะ ๆ ท่านอย่าไปนะ ห้ามไป ท่านไป ข้าจะร้องว่าลวนลาม กล้าหรือ ลวนลาม
มีคนลวนลาม ลวนลาม ไม่ร้องโวยวายได้หรือไม่ ข้าไม่ได้โวยวาย เรารู้จักกันมานานมากแล้วนะ เมื่อไรจะสะดวกแต่งกับข้าเล่า ตอนนี้กองทัพม่อเป่ยล้อมเมืองเอาไว้ เรื่องรักใคร่ของหนุ่มสาว ค่อยคุยกันวันหลังเถอะ ค่อยคุยกันวันหลัง ท่านมัน มีอะไร เรื่องใหญ่ นั่นอะไร รีบกระจายตัวกัน กระจายตัว เร็ว รีบ รีบกระจายตัวกัน รีบกระจาย กระจายตัวกันเร็ว เร็ว ตามมา ๆ รีบไป แม่น้ำอยู่ไกลมาก ทำอย่างไรดี ใช้น้ำที่กักตุนไว้มาดับไฟ น้ำที่เก็บไว้ไม่มาก ไฟดับ น้ำก็คงหมด เร็ว ฉินอี้ ดับไฟ ทหารคนอื่นตามข้าขึ้นไปกำแพงเมือง ป้องกันกองทัพม่อเป่ย เร็วทางนี้ ไปทางนี้ รีบตามมาเร็ว เร็ว เร็ว รีบไป เร็ว เกิ่งกง เกรงว่าตอนนี้ในเมืองคงไม่มีน้ำใช้แล้วกระมัง เจ้ากังวลเกินไปแล้ว บ่อน้ำในเมืองเราใช้อย่างไรก็ไม่หมด เจ้าจะล้อมเมืองสามปี ก็มีดื่มกิน จางเฟิง ดูให้ดีนะ นี่ มีน้ำหรือไม่ ตัวเจ้าเองรู้ดีไม่ใช่หรือ
ได้ ข้าจะรอให้เจ้ายอมแพ้เอง ไป ยะ แม่ทัพ น้ำหมดแล้ว และเสบียงก็ถูกเผา คาดว่า คงกินได้ไม่ถึงสามวันแน่ เกิ่งเอ้อร์ เกิ่งเอ้อร์เอายามา เอายามา เอามา ตอนนี้น้ำที่ตุนไว้ก็หมดแล้ว น้ำในลำธารก็ดื่มไม่ได้ ให้เราทำอย่างไร ใช่สิ เรายอมแพ้เถอะ อยู่ที่นี่ก็ต้องตาย ใช่ ข้ายังไม่อยากตายอยู่ที่นี่นะ พอได้แล้ว พวกเจ้าออกไปก็ตายเช่นกัน ต่อให้พวกเจ้ายอมเป็นทาสของกองทัพมม่อเป่ย แต่พวกเจ้าจะยอมเห็นภรรยาตนเอง ถูกใครย่ำยีก็ได้หรือ ทำอะไร แม้แต่น้ำของม้าก็จะไม่ละเว้นแล้วหรือ คนไม่มีจะดื่มแล้ว แย่งน้ำพวกมัน ก็ดีกว่าดื่มเลือดพวกมันแล้วกัน แล้วเราจะออกไปได้หรือไม่ พวกเจ้าชอบถามข้าเช่นนี้เสมอ ข้าควรตอบอย่างไรดีเล่า บอกว่าได้ ตัวข้าเองยังไม่เชื่อ แต่ไม่ว่าอย่างไร พวกเจ้าติดตามข้ามาแล้ว ข้าก็ต้องพาพวกเจ้ากลับไป พวกเจ้าปกป้องเมืองมานานแค่ไหนแล้ว ก่อนเจ้ามาก็เป็นเวลาครึ่งปีกว่าแล้ว มีประสบการณ์แล้ว รู้ทั้งรู้ว่าปกป้องไม่ได้ ทำไมพวกเจ้าไม่รีบหนีไป ข้าไป พวกเขาจะทำอย่างไร พี่น้องสองร้อยกว่าคน ติดตามข้ามาที่นี่นับพันลี้ ที่บ้านมีคนแก่และเด็กรออยู่ ทั้งราษฎรในเมืองอีก ข้าไปแล้ว พวกเขาก็ไม่มีผู้นำ ดูไม่ออกเลยนะว่าเจ้าก็เป็นวีรบุรุษผู้หนึ่ง ช่างมันเถอะ
ถ้าเป็นเจ้า เจ้าก็เลือกเช่นนี้เหมือนกัน ข้ายืมผ้าสักชิ้นสิ ทำไมเจ้าไม่ฉีกของตัวเองเล่า ผ้าไม่มีประโยชน์ กินไม่ได้ เกราะหนังของข้าต้องเก็บไว้กิน เจ้าทำอะไร ดื่มได้นะ เจ้าดื่มหน่อยสิ ข้าคอแห้งตายก็ไม่เอาหรอก อย่างนั้นเจ้าก็คอแห้งตายไปเถอะ ตายแล้วก็เป็นแค่คนอ่อนแอ มีชีวิตอยู่ต่างหากที่ยาก อย่าสิ้นหวัง ถ้ามีชีวิตได้อีกวันก็มีดีกว่า รอให้กองกำลังเสริมมาถึง ก็ไม่มีอะไรแล้ว คนไม่มีน้ำดื่มแล้ว ทำไมเจ้ายังให้ม้าดื่มอยู่อีก ถ้ามันไม่ดื่ม เราจะมีน้ำดื่มกันหรือ เจ้าดูสิ ขุดลึกขนาดนี้แล้ว ไม่เจอน้ำสักหยด ท่านย่าเมื่อไรจะได้กินน้ำหรือ ใกล้แล้ว ๆ มา ดื่ม ข้าไม่หิว ให้พวกเด็ก ๆ ดื่มเถอะ ท่านไม่ได้ดื่มน้ำมากี่วันแล้ว อยากตายหรือไร เชื่อข้า ท่านแม่ทัพ ท่านแม่ทัพ ทูตม่อเป่ย พวกมันมาทำอะไร ให้พวกมันไปเสีย ให้พวกเขาเข้ามา รอข้าด้วย หากแม่ทัพยอมแพ้ จั๋วลู่หลี่อ๋องสัญญาว่า จะแต่งตั้งให้แม่ทัพเป็นไป๋อูอ๋อง ให้บุตรสาวแต่งเป็นภรรยา ท่านแม่ทัพไม่จำเป็นต้องทรมานอยู่ที่นี่ เจ้ารู้หรือไม่ ว่าทำไมข้าให้เจ้าเข้ามา ไม่ต้องพูดอะไรมากมาย ตัดหัวไปเลย ข้าจะให้เจ้าตายอย่างไม่แคลงใจ ท่านแม่ทัพ
พื้นที่แต่ละชุ่นของที่นี่ ล้วนเป็นอาณาเขตของต้าฮั่น ไม่มีวันแบ่งแยกไปตลอดกาล เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาแต่งตั้งข้าเป็นอ๋อง ข้าจะบอกเจ้าให้ ถ้าข้าแม่ทัพแห่งต้าฮั่นยังอยู่ พวกเจ้าอย่าได้คิดจะทำร้ายราษฎรแม้แต่คนเดียว ตัดหัว ไป ท่านแม่ทัพ เอาละ แยกย้ายกันเถอะ เดี๋ยวก่อน เดี๋ยว แม่ทัพ ข้าอยากจะไปขอน้ำกับเสบียงที่แคว้นเชอซือ ตอนนี้เมืองซูเล่อถูกกองทัพม่อเป่ยล้อมไว้ เจ้าจะออกไปอย่างไร ถ้าไม่ไป พวกเราก็ต้องรอความตายอยู่ที่นี่ ขอแค่มีวิธีให้ราษฎรในเมืองซูเล่อ ต่อชีวิตไปได้อีกหนึ่งวัน ก็มีความหวังเพิ่มขึ้นอีกนิด ตอนนี้ทั้งเมืองถูก กองทัพม่อเป่ยล้อมไว้แน่นหนา แม้แต่แมลงวันยังบินออกไปไม่ได้ เจ้าจะออกไปได้อย่างไร ข้าจะลองดู ฉินอี้ ที่นี่ข้าวิ่งเร็วที่สุด ให้ข้าทำเถอะ ได้อย่างไร ไม่ต้องพูดแล้ว ข้าจะใส่ชุดทูตออกไป ถ้าช้ากว่านี้กองทัพม่อเป่ย คงเริ่มสงสัยแล้ว รอเดี๋ยว นี่ให้เจ้า เสด็จพ่อเห็นสิ่งนี้ ต้องส่งทหารมาช่วยแน่ สือซิว พอกลับถึงบ้าน เอาจดหมายนี้ให้ภรรยาข้าด้วย บอกนางว่า พระจันทร์ที่นี่กับที่บ้านเกิดกลมโตเช่นเดียวกัน ข้ามองอยู่ทุกวัน ตาม ม้า ม้าลากไม่ไหวแล้ว ทำอย่างไรดี แม่ทัพ แม่ทัพ แม่ทัพ นอกเมือง นอกเมือง
ทูตที่ข้าส่งไปถูกพวกเจ้าฆ่าไปแล้วหรือ ขอบใจอาหารจากเจ้าด้วย ไม่ใช่แค่เพียงฆ่า เรายังดื่มเลือดเขาจนหมด กินเนื้อของเขาจนสิ้น ข้าจะบอกเจ้าให้นะ ต่อให้เจ้า ตายนับร้อยนับหมื่นครั้ง ก็ทดแทนชีวิตหนึ่งชีวิตของพี่น้องข้าไม่ได้ ข้าจะให้พวกเจ้าได้รู้ว่า ไม่ใช่แค่พวกเจ้าที่กินเนื้อคนได้ พวกข้าก็กินได้เช่นกัน เกิ่งกงเจ้าดู ข้าจะสู้ตายกับพวกมัน หยุด เฝ้าประตูเมืองไว้ ไม่ว่าใครก็ห้ามออกนอกเมือง เกิ่งกง เจ้ายังเป็นคนอยู่หรือไม่ ข้างล่างนั่นคือพี่น้องของเจ้านะ ตอนนี้เขาจะถูกต้มอยู่แล้ว เจ้าทนมองต่อไปได้อย่างไร ข้าจะพูดอีกครั้ง เฝ้าประตูเมืองไว้ ไม่ว่าใครก็ห้ามออกนอกเมือง ฟ่านเชียง เชื่อแม่ทัพเถอะ เจ้าไม่ไปช่วย ข้าไปเอง ฟ่านเชียง ปล่อยข้า แม่ทัพ ฉินอี้ เจ้าฟังข้านะฟ่านเชียง แม่ทัพ เจ้าฟังข้านะ ข้ารู้ เราคือพี่น้องที่ร่วมเป็นร่วมตายกันมา แต่เจ้าเคยคิดหรือไม่ว่า ถ้าออกไปตอนนี้ ราษฎรทั้งเมืองจะทำอย่างไร เกิ่งกง ท่านอ๋องของพวกเรา ฆ่าม้าต้มเนื้อ พวกเจ้าจะลงมากินสักคำหรือไม่ พี่ พี่ ช่างเถอะ ข้าทนต่อไปไม่ไหวแล้ว เรายอมแพ้เถอะ พี่ ไม่ได้ ถ้าอดทนต่อไป ตระกูลเราคงสิ้นลูกสิ้นหลานแน่ พี่จะให้ท่านพ่อท่านแม่ทำอย่างไร
เจ้ารู้หรือไม่ว่าพูดอะไรอยู่ ข้ายอมแพ้ ข้าทนไม่ไหวแล้ว ข้าอยากกลับบ้าน ข้าทนไม่ไหวแล้ว ข้าอยากกลับบ้าน น้องชาย เจ้าฟังข้านะ เจ้าฟังข้า ท่านปล่อยข้า ข้าอยากกลับบ้าน ข้าอยากกลับบ้าน เจ้ารู้หรือไม่ว่าเจ้าพูดอะไร ท่านแม่ทัพอย่าโมโหเลย เจ้ารู้หรือไม่ว่าเจ้าพูดอะไร รีบขอโทษท่านแม่ทัพเร็ว เร็ว ข้าผิดหรือ ตอนนี้นอกเมืองมีกองทัพม่อเป่ยสองหมื่นนาย เรามีคนแค่นี้ ไม่มีทางสู้ได้แน่ ท่านเอาแต่บอกว่าราชสำนักจะส่งคนมาช่วยเรา นานขนาดนี้แล้ว ราชสำนักไม่มีทางมาหรอก ท่านแม่ทัพ ท่านแม่ทัพ ท่านแม่ทัพ ท่านปล่อยข้ากลับบ้านเถอะท่านแม่ทัพ ท่านปล่อยข้ากลับบ้านเถอะ ท่านแม่ทัพ ทหาร ปล่อยข้ากลับบ้านเถอะ ท่านแม่ทัพ ปล่อยข้า ท่านแม่ทัพเขายังเด็ก เขาเพิ่งสิบหกเท่านั้น อายุเท่ากับเกิ่งเอ้อร์ ศัตรูอยู่ข้างหน้ายังทำให้ทหารจิตใจสับสน ท่านแม่ทัพ ฆ่าเสีย ท่านแม่ทัพ ท่านแม่ทัพ จางเฟิง กินเนื้อม้า ดื่มเลือดม้า แม่ทัพ ฆ่าม้าไม่ได้นะ ถ้าฆ่าม้า เราจะฝ่าวงล้อมไปได้อย่างไร ฆ่า ทำไมถึงสลักว่าสิบหกเล่า คนตายไปมากแล้ว จำไม่ได้ สลักว่าสิบหก ข้าก็จำเขาได้
เจ้าดูอันนั้นสิ แกะสลักว่าแป้งแผ่น แต่ก่อนเด็กคนนี้ ชอบกินแป้งแผ่น สุดท้ายเมืองถูกล้อมไว้ เลยไม่มีให้กิน เขาเลยต้มเข็มขัดหนังกิน แล้วสำลักตาย สลักคำว่าแผ่นแป้ง ข้าถึงจำเขาได้ แล้วทำไมท่านต้องฆ่าเขาให้ได้ด้วย ไม่ฆ่าเขา คนตายจะมากกว่านี้ แต่ท่านทำเช่นนี้ ยิ่งทำให้จิตใจตัวเองต้องทุกข์ไปกว่าเดิมไม่ใช่หรือ คนมากมายติดตามข้า สุดท้ายต้องตาย คงทิ้งไว้เฉย ๆ ไม่ได้หรอก ข้าติดค้างพวกเขา แกะสลักไว้ ข้าจะได้จำได้ ต่อไปถ้าพวกเขาเป็นผีมาหาข้า ข้าจะได้แยกได้ถูก อย่างนั้นถ้าวันหนึ่งข้าตายไป ท่านจะแกะสลักคำว่าอะไร แกะไม่ได้หรอก ทำไมแกะไม่ได้ ข้าต้องตายก่อนเจ้าอยู่แล้ว แต่ข้าก็อยาก ให้ท่านจำข้าไว้เช่นนี้บ้าง เจ้าอย่าดีกว่า เมืองที่ถูกล้อมไว้เช่นนี้ ไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหน ตายอยู่แดนไกลยังไม่เท่าไร แต่ตายแล้วแม้แต่ที่ฝังศพยังไม่มี ไม่เหมือนคนเลยสักนิด พวกเขาคงไม่ตายเปล่าใช่หรือไม่ รอกองกำลังเสริมมาถึง เราก็จะกลับบ้านกัน จริงสิฟ่านโหรว เมื่อวานข้าฝันด้วย เจ้าทายสิว่าข้าฝันเห็นใคร ใครหรือ ข้าฝันเห็นท่านแม่ ข้าฝันว่า ท่านแม่ผมขาวเต็มหัว แม่ข้าจับมือข้าแล้วพูดว่า ลูกแม่ เมื่อไรเจ้าจะกลับบ้าน แม่คิดถึงเจ้า แม่ข้าบอกว่ารอข้าไม่ไหวแล้ว นางต้องไปแล้ว ข้าคิดว่า
แม้จะแค่กลับไปส่งท่านแม่ข้า ก็ได้ แต่ตอนนี้ กลับถูกล้อมไว้ในเมืองนี้ แม้แต่ว่าแม่ข้ายังมีชีวิตอยู่หรือไม่ ข้าก็ยังไม่รู้ อกตัญญู อกตัญญูจริง ๆ เราต้องได้กลับไปแน่ ใช่ ต้องได้กลับแน่ พี่ เกราะนี้กินอย่างไรหรือ กลืนก็กลืนไม่ลง เจ้าอย่าคิดว่ามันคือเกราะสิ ให้คิดว่ามันคือเนื้อแกะตุ๋นน้ำแดงที่แม่เจ้าทำ เนื้อแกะตุ๋นน้ำแดง ไม่ได้กินมานานมากแล้ว ข้าลืมหมดแล้วว่ารสชาติเป็นอย่างไร อย่างนั้น เกิ่งต้า เจ้าเล่าให้พวกเราฟังหน่อย ว่าเนื้อแกะตุ๋นน้ำแดงรสชาติเป็นอย่างไร ใช่ พี่พูดหน่อยสิ ใช่ พูดมาสิ พูด ๆ พูดเถอะ ข้าจะเล่าให้ทุกคนฟังนะ แกะตุ๋นน้ำแดงฝีมือแม่ข้านั้นสุดยอดไปเลย น้ำร้อนเดือด ๆ ก็เอาเนื้อแกะใส่ลงไป ตักฟองเลือดทิ้ง ผัด ใส่น้ำนิดหน่อย ปิดฝาไว้ รอครู่เดียว รออีกครู่เดียว เสร็จแล้ว ข้าบอกว่าไม่พูด ก็จะให้ข้าพูดให้ได้ หอมจริง ๆ ข้าขอชิมก่อนชิ้นหนึ่งนะ ไม่ได้ ๆ ข้าชิมก่อน ข้าชิมก่อน รสชาตินี้เลย
เดี๋ยวนะ ข้าว่าพวกเจ้ามันช่างใจร้ายจริง ๆ คงลืมรสชาติอาหารสามอย่าง ของข้าไปแล้วใช่หรือไม่ ใช่สิ อาหารสามอย่างของน้องข้าอร่อยที่สุด อร่อยทุกอย่างเลย เราห้ามลืมนะ เวลาเช่นนี้เราต้องอุ่นสุราแล้วไม่ใช่หรือ อย่างนั้นก็ต้องดื่มสิ ต้องดื่ม มา ๆ ๆ หมดจอกนะ ชน เนื้อก็กินแล้ว สุราก็ดื่มแล้ว อย่างนั้นเรามาร้องสักเพลงให้สนุก ๆ กันหน่อย ดี ร้องเพลง ดี ♪ด่านสำคัญแนวชายแดน พายุทรายพัดทั่วแผ่นดินทอง♪ ♪หมู่ดาราเข้าสู่ห้วงฝันไปพร้อมข้า♪ ♪ที่บ้านเกิดเลือด ไม่มีเงาดาบ♪ ♪มีแค่ข้าวหอม ๆ ของบ้านเกิด♪ ♪วีรบุรุษเฝ้ารักษาประตูเมือง♪ ♪ปกป้องความปลอดภัยของบิดามารดาในบ้าน♪ ♪หากราตรีนี้ต้องตายไปอยู่ในเมือง♪ ♪ไม่มีผู้ใดเสียใจเพื่อสุนัขตัวหนึ่ง♪ ♪วีรบุรุษตายเพื่อชาติ♪ ♪ไม่กลัวแม้ดาบฟันร่างขาด♪ ♪คิดถึงก็แต่น้ำแกงของท่านแม่♪ ♪การดื่มสุราชมอาทิตย์อัสดงกับท่านพ่อ♪ ♪ผู้กล้าไม่เสียใจที่มาปกปักรักษาชายแดน♪ ♪แกว่งไกวดาบขึ้นข้าแกร่งกล้า♪ ♪เตรียมพลทหารม้าข้าไม่หวั่นกลัว♪ ♪วิ่งเข้าสู่สนามรบทรายปลิวกระทบอก♪ ท่านแม่ทัพ ท่านแม่ทัพ พวกเจ้าสามคน เป็นแม่ทัพในคุกที่ข้านับถือ จุดประสงค์ที่ให้ออกมาข้าไม่เคยพูด ท่านแม่ทัพพูดมาได้เลย จั๋วลู่หลี่อ๋อง ให้ส่งทูตมาเพื่อทำให้ทหารเราหวั่นไหว และใช้ฉินอี้มาข่มขวัญ บวกกับความเงียบสงบนอกเมือง
เป็นไปได้มากว่าคืนนี้จะถือโอกาสโจมตีเมือง เราต้องลงมือก่อน คืนนี้ พวกเจ้าสามคนตามข้า ไปเผาคลังเสบียงที่กองทัพม่อเป่ย อะไรกัน ราษฎรคงทนต่อไปไม่ไหวแล้ว ต้องเสี่ยงอันตรายครั้งนี้ ถ้าสำเร็จ อาจจะทำให้ศัตรูถอยทัพไปชั่วคราว มั่นใจกี่ส่วน ไม่มั่นใจเลย เป็นไปได้มากว่าจะไม่ได้กลับมา ไปหรือไม่ไปแล้วแต่สมัครใจ ท่านแม่ทัพมีบุญคุณกับข้า ข้ายอมมอบชีวิตให้ท่าน ยอมมอบชีวิตให้ท่าน ดี ข้าไปกับพวกเขาเอง ฟ่านเชียง ที่พวกเจ้าพูดกันข้าได้ยินหมดแล้ว ข้าไปเอง ไม่ได้ ข้ามีภารกิจที่ทำสำคัญกว่าให้เจ้าทำ ยังมีเรื่องอะไรที่สำคัญกว่านี้อีกหรือ พวกเจ้าสามคนไปเก็บของเตรียมออกเดินทาง ขอรับ เกิ่งกง เมืองซูเล่อจะไม่มีข้าฟ่านเชียงก็ได้ แต่ขาดเจ้าเกิ่งกงไม่ได้ ทหารสองร้อยนายต้องการเจ้า ราษฎรในเมืองซูเล่อกลับต้องการเจ้ายิ่งกว่า ดังนั้น เจ้าต้องอยู่ที่นี่ มองอะไร ข้าไม่ได้ไปตายเสียหน่อย ถ้าข้าไม่ได้กลับมา ดูแลน้องสาวข้าให้ดีด้วย เป็นตามที่ท่านแม่ทัพคาดไว้ กองทัพม่อเป่ยเลือกจะโจมตีในคืนนี้ รักษาประตูเมืองไว้ เก็บธนู ขอรับ ฟ่านโหรวเฝ้าที่นี่ไว้นะ ห้ามให้ศัตรูเข้าเมืองมาได้แม้แต่คนเดียว ยิงธนู สือซิว ประตูเมือง เหล่าพี่น้อง เร็ว ไปรักษาประตูเมืองกับข้า เร็ว เร็ว รักษาประตูเมืองไว้ เหล่าพี่น้องดันไว้
ปกป้องราษฎรในเมืองให้ได้ ห้ามให้พวกมันเข้ามาเด็ดขาด ห้ามให้พวกมันเข้ามาเด็ดขาด เราไปช่วยกันเถอะ ไป ไป พี่ ข้าจะไปรายงานแม่ทัพ รายงานแม่ทัพอะไร ตามข้าไปฆ่ามัน พวกเจ้าสองคนรีบไป ข้าจะขวางที่นี่ไว้ รีบไปเร็ว ไป ไป เข้ามาเสริม ๆ เร็ว เข้ามาเสริม รีบไปเร็ว เร็ว แม่ทัพฟ่าน รีบไป เมืองซูเล่อต้องการท่านมากกว่าข้า เจิ้งชิง ไม่ ท่านอ๋อง เสบียงของเราถูกเผาแล้วขอรับ ถอย ถอย ท่านอ๋อง ดับไฟหมดแล้ว เสบียงที่เหลือมีไม่มาก ต่อไปควรทำอย่างไรดี ต๋ากู๋หม่า เจ้าแบ่งทหารเป็นสามกลุ่ม ทุกกลุ่มมีคนทหารม้าสามพันนาย พรุ่งนี้เช้าแบ่งเวลายามเจี่ย ยามอู่ ยามไฮ่ เข้าโจมตีเมืองซูเล่อ จำไว้ว่า ถ้าเมืองซูเล่อเร่งรุกบุกเข้าใส่ เจ้าต้องรีบพาทหารถอยทัพ รับทราบขอรับ เหลวไหลสิ้นดี ทหารเก่งกาจสองหมื่นนาย สู้ทหารแค่ไม่กี่ร้อย เจ้ากลับแพ้สงคราม สองวัน ท่านให้เวลาข้าแค่สองวัน ข้าจะเอาเมืองซูเล่อมาให้ได้ ไม่จำเป็นแล้ว องค์ราชาให้เจ้าส่งมอบอำนาจทหารคืน เมืองซูเล่อ
ให้ข้าเป็นคนออกไปรบเอง เราจะชนะเมืองซูเล่ออยู่แล้ว มีเหตุผลที่ไหนกัน คงต้องโทษที่เจ้าไร้ความสามารถ ถ้าเป็นข้า บุกโจมตีแค่ครั้งเดียวก็ชนะแล้ว แม้ต้องตายและเจ็บสาหัส ก็ไม่สนใจอะไรอย่างนั้นหรือ ท่านดู นั่นมันทหารของข้า เสียทีที่เจ้าจั๋วลู่หลี่อ๋องชนะการรบมาหลายปี ต้องกลายเป็นอ๋องขี้แพ้ รบก็เพื่อชนะ สงครามก็ต้องมีคนตาย เมตตา มีแค่รอความตาย ท่านอ๋อง พรุ่งนี้ต้องยึดเมืองซูเล่อให้ได้ ข้าจะขอรับผิดกับองค์ราชาเอง ตอนนี้บาดเจ็บสาหัสสามสิบเอ็ดนาย ตายไปหนึ่งร้อยสามสิบสามคน ที่ออกรบได้ เหลือแค่ยี่สิบสามคนแล้ว รู้แล้ว เกิ่งเอ้อร์ แม่ทัพ เส้นทางลับที่เจ้าว่า มันทะลุไปถึงไหนหรือ เฉิงหนาน เรียกทุกคนมารวมตัวกัน ทุกท่าน วันนี้กองทัพม่อเป่ย คงโจมตีเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว ราษฎรทุกคนต้องออกจากที่นี่ โดยมีกู่ลี่เซี่ยถีนำทาง ไปที่แคว้นเชอซือ พวกท่านแค่ทหารไม่กี่นาย จะต้านกองทัพม่อเป่ยได้อย่างนั้นหรือ ข้าจะอยู่ที่นี่ ร่วมรบกับพวกท่าน คลอดลูกของเราออกมาด้วย สู้สุดตัวไปเลย อย่างไรบ้านข้าก็เหลือแค่ข้าแล้ว นับข้าด้วยอีกคน ท่านแม่ ดูแลอวี้เอ๋อร์ด้วย อืม ข้าไปด้วย นับข้าอีกคน นับข้าอีกคน เจ้าไปไม่ได้นะ นับข้าอีกคน ข้าก็อยากร่วมรบด้วย ท่านไปแล้ว ลูกจะทำอย่างไร
นับข้าด้วยอีกคน ท่านไปไม่ได้นะ นับข้าอีกคน ข้าก็ไปด้วย กู่ลี่เซี่ยถี ฝากราษฎรกับเจ้าแล้วนะ เจ้าวางใจเถอะ สิ่งนี้ให้เจ้าไว้ปกป้อง คุ้มครองให้ปลอดภัย ต้องมีชีวิตรอดให้ได้นะ ฟ่านโหรวเจ้าก็ไปด้วย ข้าไม่ไป ท่านอยู่ไหน ข้าก็อยู่ที่นั่น จ้าจะอยู่กับท่าน รอพี่ชายข้ากลับมา ฟ่านโหรว เจ้ามีชีวิตอยู่ต่อไม่ใช่เพื่อตัวเจ้าเองนะ เจ้าดูราษฎรที่ไร้ทางสู้พวกนี้สิ การเสียสละของทุกคนก็เพื่อพวกเขา เจ้าต้องปกป้องพวกเขาให้ดี รู้หรือไม่ เจ้าวางใจเถอะ ข้าจะต้องพาพี่ชายเจ้า ไปหาเจ้าแน่ ออกเดินทาง ทุกท่าน สงครามใหญ่กำลังจะเริ่ม ถึงในเมืองนี้จะไม่เหลืออะไรแล้ว แต่การดื่มเหล้าอำลา เรายังคงต้องดื่ม สุราถ้วยแรก ข้าดื่มให้กับพี่น้องทุกคน หนึ่งปีมานี้ พวกเจ้าติดตามข้าเกิ่งกง รักษาเมืองซูเล่อไว้ไม่ถอยแม้แต่ก้าวเดียว ต่างพูดกันว่ากองทัพม่อเป่ยรบไม่เคยแพ้ พวกเราเคยกลัวกันหรือไม่ ไม่เคย พวกเขาเคยชนะหรือไม่ ไม่เคย วันนี้พวกเขาก็ต้องไสหัวกลับไปเหมือนเดิม ดื่มให้หมด ดื่มให้หมด ถ้วยที่สอง เป็นการลงโทษตัวข้าเอง คายหยวน ข้าได้ยินว่าเจ้าจะเป็นพ่อแล้ว จริงหรือไม่ จริงขอรับ จริง ๆ เจ้าดูเขาดีใจแค่ไหน ข้าดีใจแทนเจ้าด้วย คายหยวน
ขอโทษนะ ข้าดื่ม ชั่วชีวิตข้า ไม่เคยทำเรื่องดีงามอะไร แต่ข้าได้ติดตามท่านแม่ทัพ ชีวิตนี้คุ้มค่าแล้ว ดื่ม ดื่ม ถ้วยที่สาม ข้ากราบไหว้สวรรค์ สวรรค์โปรดลืมตาดู ว่าคนในใต้หล้านี้มีชีวิตอยู่อย่างไร ข้ากราบไหว้ดิน นี่เป็นแผ่นดินของต้าฮั่น ขอแค่ข้ายังมีลมหายใจอยู่ จะไม่ยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียว ผู้กล้าทั้งหลาย ขอรับ ขอรับ ชายชาตรีแห่งต้าฮั่น ค้ำฟ้ายั่งแผ่นดิน เป็นตายไม่กลัว ค้ำฟ้ายั่งแผ่นดิน เป็นตายไม่กลัว ดื่ม ดื่ม ดื่ม ฆ่า เจ้ากลับมาทำไม ข้าอยากตายด้วยกันกับท่าน เหลวไหล ข้าจะให้ท่านจำข้าไปตลอดกาล ฟ่านโหรว ฟ่านโหรว ข้าทำเต็มที่แล้ว ชาติหน้า แต่งกับข้านะ ฟ่านโหรว ฟ่านโหรว ฟ่านโหรว ฟ่านโหรว เกิ่งกง ยอมแพ้เถอะ พี่น้อง พวกเรายอมแพ้ดีหรือไม่ ไม่ได้ ไม่ได้ ข้าไม่ได้ยิน ไม่ยอมแพ้เด็ดขาด ข้าคงทำอะไรไม่ได้แล้วละ ฆ่า ฝ่าบาท ยามนี้เกิ่งกงปกป้องเมืองเพียงลำพัง ด้วยทหารจำนวนน้อยนิด ต่อสู้กับกองทัพม่อเป่ย
ขุดภูเขาสร้างบ่อ ดื่มปัสสาวะกินเกราะหนัง เพราะได้รับคำสั่งจากราชสำนักต้าฮั่น ยามนี้กองทัพม่อเป่ยบุกเข้ามา หากไม่ส่งกองกำลังเสริมไปช่วยอีก ต้าฮั่นจะมีหน้าไปพบ ราษฎรในใต้หล้าได้อย่างไร ราชสำนักจะมีหน้าไปพบ วีรบุรุษผู้หลั่งเลือดได้อย่างไร เมื่อศัตรูรุกเข้ามาในเขตแดนของต้าฮั่นเรา ทำร้ายราษฎรต้าฮั่น ยังจะมีใครยินดี ปกปักรักษาอาณาเขต สละชีพเพื่อราษฎรอีกพ่ะย่ะค่ะ ถ่ายทอดคำสั่งลงไป ผู้ที่ทำร้ายชาวฮั่นเรา แม้อยู่ไกลก็ต้องกำจัดมันให้ได้ หากเป็นราษฎรชาวฮั่นของเรา ถึงไกลเพียงใดก็ต้องไปช่วย โอรสวรรค์มีพระบัญชา ผู้ที่ทำร้ายชาวฮั่นเรา แม้อยู่ไกลก็ต้องกำจัดมันให้ได้ หากเป็นราษฎรชาวฮั่นของเรา ถึงไกลเพียงใดก็ต้องไปช่วย ยะ [ฮั่น] ต๋ากู๋หม่า เรียกทหารถอยทัพ ท่านอ๋อง นี่คือคำสั่ง ถอย ถอย ถอย เกิ่งกง วันนี้ข้าแพ้ให้เจ้า ชาติหน้า จะต้องกลับมาเอาคืนแน่ ทำร้ายชาวฮั่นของข้า ข้าก็จะฆ่าทุกชาติไป ฝ่าบาท ฝ่าบาท ฝ่าบาท เจิ้งจ้งรองแม่ทัพที่ด่านอวี้เหมินมีหนังสือมาพ่ะย่ะค่ะ ทหารที่ถูกล้อมไว้ในเมือง ต้องต่อสู้กับกองทัพม่อเป่ยนับหมื่นนาย ติดต่อกันเป็นหลายเดือนนับแรมปี ทุ่มเทกายใจ ขุดลอกภูเขาหาบ่อน้ำ ต้มเกราะหนังเป็นอาหาร เกือบตายนับครั้งไม่ถ้วน แต่ไม่เคยสิ้นหวัง สังหารศัตรูไปมากมาย ตอนนี้เหลือทหารหาญเพียงสิบสามคน ล้วนเป็นผู้กล้าที่จงรักภักดี ไม่ทำให้ต้าฮั่นต้องอับอาย
น้อมนับถือคุณงามความดี ที่โบราณกาลจนถึงปัจจุบันยากที่จะพบเห็น [13 วีรบุรุษกลับด่านอวี้เหมิน] [ผู้วาดภาพ คุณจั่วกั๋วซวิ้น วาดเมื่อปี 2009] [กองทัพม่อเป่ยบุกเข้ามาเต็มเมือง แม่ทัพเกิ่งกงทายาพิษบนธนู ใช้แผนธนูเทพแห่งต้าฮั่น ขู่ขวัญจนม่อเป่ยถอยทัพ] ♪ผู้กล้าไปชายแดนจันทราหนาวเหน็บ♪ [เพราะเมืองซูเล่อมีลำธารให้ใช้ในระยะยาว เกิ่งกงจึงถอยไปปักหลักที่เมืองซูเล่อ] [เกิ่งกงและพรรคพวกถึงที่ด่านอวี้เหมิน ท้ายที่สุดเหลือนักรบทั้งหมดเพียง 13 คน] ♪ฝังวิญญาณภักดีในเปลวเพลิงควันโขมง♪ ♪ลานบ้านหมื่นลี้ในความฝัน♪ ♪ได้ยินเสียงเจ้าร้องเรียกไม่ขาด♪ ♪คล้ายเห็นเจ้าใส่เสื้อผ้าขาดวิ่น♪ ♪แต่กลับยังชูกระบี่เปื้อนเลือดอย่างไม่ยอมแพ้♪ ♪หุบเขาแม่น้ำนับหมื่นลี้ หากผู้ใดรุกราน♪ ♪แม้แสนไกลจะตามไปฆ่าระบายแค้นให้สาสม♪ [ภาพยนตร์เรื่องนี้อุทิศแด่การสถาปนาครบรอบ 70 ปี ของสาธารณรัฐประชาชนจีนอันยิ่งใหญ่] ♪รอพายุพ้นผ่านด่านอวี้เหมิน♪ ♪คงได้เห็นวีรบุรุษดื่มโลหิตอันภักดี♪ ♪ไม่ทำชาวฮั่นต้องอับอาย ผ่านความลำบากและอันตราย♪ ♪ยืนหยัดต่อสู้ ณ เมืองชายแดน♪ ♪รอพายุพ้นผ่านด่านอวี้เหมิน♪ ♪สงครามนับร้อยกลางทะเลทราย ในที่สุดก็ชนะได้กลับบ้าน♪ ♪ทุ่มกำลังตอบแทนคุณแผ่นดิน♪ ♪พลีชีพด้วยภักดีจารึกไว้ในประวัติศาสตร์♪ ♪ผู้กล้าไปชายแดนจันทราหนาวเหน็บ♪ ♪ฝังวิญญาณภักดีในเปลวเพลิงควันโขมง♪ ♪ลานบ้านหมื่นลี้ในความฝัน♪ ♪ได้ยินเสียงเจ้าร้องเรียกไม่ขาด♪ ♪คล้ายเห็นเจ้าใส่เสื้อผ้าขาดวิ่น♪ ♪แต่กลับยังชูกระบี่เปื้อนเลือดอย่างไม่ยอมแพ้♪ ♪หุบเขาแม่น้ำนับหมื่นลี้ หากผู้ใดรุกราน♪ ♪แม้แสนไกลจะตามไปฆ่าระบายแค้นให้สาสม♪ ♪รอพายุพ้นผ่านด่านอวี้เหมิน♪ ♪คงได้เห็นวีรบุรุษดื่มโลหิตอันภักดี♪
♪ไม่ทำชาวฮั่นต้องอับอาย ผ่านความลำบากและอันตราย♪ ♪ยืนหยัดต่อสู้ ณ เมืองชายแดน♪ ♪รอพายุพ้นผ่านด่านอวี้เหมิน♪ ♪สงครามนับร้อยกลางทะเลทราย ในที่สุดก็ชนะได้กลับบ้าน♪ ♪ทุ่มกำลังตอบแทนคุณแผ่นดิน♪ ♪พลีชีพด้วยภักดีจารึกไว้ในประวัติศาสตร์♪ ♪ทุ่มกำลังตอบแทนคุณแผ่นดิน♪ ♪พลีชีพด้วยภักดีจารึกไว้ในประวัติศาสตร์♪