INDO SUB (Marshal Tianpeng Returns) Perjalanan cinta Zhu Ganglie yang penuh masalah! | YOUKU
[โปรดิวเซอร์ : เหมาหลินปัว] [โปรดิวเซอร์ร่วม : หยินเชา จูหมิงฉิว] [ควบคุมการผลิต : หวังเหวินสุ่ย] [หัวหน้าโปรดักชั่น : เหมาหลินโป จางเลี่ยงเลี่ยง] [โปรดักชั่น : เฉินหยิงหยิง] [โปรดักชั่น : หวังเสวี๋ยน] [ผู้บริหารฝ่ายประชาสัมพันธ์ : จูเจี้ยน] [ฝ่ายแผน : จางจวี้เจี๋ย ว่านหานจือ] [ถ่ายทำ : ฟางเสี่ยวกัง] [ฝ่ายศิลป์ : เริ่นเหิงหร่าน] [สไตลิสต์ : เฉินม่อหาน] [ตัดต่อ : ลู่เพ่ยหยวน] [บทหนัง : อู่หลิงเฟย] [นักแสดงนำ : จ้าวหยวนหย่วน เฉินซิ่นเจ๋อ] [นักแสดงนำ : หลี่เจียถง หวงเจียซิน] [ผู้กำกับ : ฟางเสี่ยวกัง]
มา ชน ๆ ๆ ดื่ม ดื่มหมดจอกเลย มา ๆ ๆ ริน ๆ ดื่มไม่ไหวแล้ว ดื่มให้หมดเลย ดื่มก่อนสักหน่อยนะ น้องหมูดื่ม น้องหมู ดื่ม ๆ ๆ น้องชาย มา ๆ ๆ มา มานั่ง น้องชาย เจ้าคงไม่รู้ว่า บนโลกนี้ข้านับถืออยู่แค่คนสองคน เจ้าก็คือหนึ่งในนั้น มีความกล้า มีพลัง กล้าไปที่หมู่บ้านของพวกมนุษย์ พี่ใหญ่ คนจับปีศาจของตงถู่ต้าถัง จะมาถึงแล้ว ท่าน น้องชาย เจ้าพูดกับข้ามากี่รอบแล้ว เรื่องคนจับปีศาจน่ะ เจ้าเชื่อพี่ชายสักหน่อยเถอะ ว่าอย่าไปยั่วยุมนุษย์เลย แต่ทว่า แต่อะไรอีก เจ้าจะทิ้งชีวิตอันอิสรเสรี แล้วหาเรื่องใส่ตัวอย่างนั้นหรือ มนุษย์น่ะน่ากลัวมากนะ เจ้ารู้หรือไม่ว่าพวกเขากินอะไรกัน กินแต่พวกสัตว์เล็ก ๆ ในป่าทั้งนั้น กระต่ายน่ารักขนาดนั้น แต่พวกเขากลับกินกระต่าย ไสหัวไป ท่านอ๋อง
ความอร่อยของหมู่บ้านเกาเหล่าจ้วงตอนที่ 24 รีบอ่านเร็ว เนื้อเค็มคือวิธีการถนอมอาหาร ในสมัยโบราณ รสชาติของเนื้อที่ผ่านการหมักจากเกลือ จะยิ่งหอมอร่อยมากขึ้นกว่าเดิม นี่คือรสชาติของเกลือ รสชาติของภูเขา รสชาติของลม ไป ๆ ๆ รสชาติของแสงอาทิตย์ หรือก็คือรสชาติของเวลา รู้จักแต่เรื่องกิน ปลาเค็มที่ไม่มีความฝันฝูงหนึ่ง อีกสามเดือนก็จะถึง วันที่สิบห้าเดือนแปดแล้ว มีโอกาสแค่ครั้งนี้เท่านั้นแล้วใช่หรือไม่ ครั้งหน้าที่พระจันทร์จะเข้าใกล้พื้นดินขนาดนี้ ใกล้จนสามารถทำให้เกิดคลื่นยักษ์ได้ เปลี่ยนทิศทางลมได้ ต้องรอไปอีกหกสิบปี ท่านรอได้หรือ ขอพระพุทธเจ้าอวยพรให้ พระถังซัมจั๋งเดินทางมาอย่างยากลำบาก อย่าให้เดินทางเร็วเกินไป อีกนานแค่ไหนท่านถึงจะบินได้ ขาดอยู่อีกนิดหน่อย พี่หมู เวลาเจอปัญหา อย่าเอาแต่ใช้มุมมองของคนมาคิด ท่านเป็นปีศาจนะ ใช้แนวคิดของปีศาจเยอะ ๆ หน่อย เมื่อถึงยามจำเป็น ก็ต้องใช้ความเป็นปีศาจนะ [การกลับมาของเทพสวรรค์เทียนเผิง] เร่เข้ามา ผ้าไหม ผ้าแพร ดี เร็ว ไป เดินเร็วเข้า คนเรายิ่งใหญ่เพราะความฝัน มีความฝันก็ต้องไปทำให้เป็นจริง ความฝัน ยืนอยู่หน้าประตูลม แม้แต่หมูก็บินได้ เป้าหมายของพวกเราคือ ดวงดาวในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ บ้านเศรษฐีเกาประกาศรับบุตรเขย
ไปดู ๆ ดวงดาวในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ นายท่านเกา ๆ ๆ เลือกข้า นายท่านเกา เลือกข้า ทุกท่านโปรดเงียบก่อน ผู้มีความสามารถเก่งกาจทุกท่าน ๆ ทุกท่านโปรดอยู่ในความสงบก่อน ๆ ทุกท่านล้วนมีโอกาสทั้งสิ้น ๆ แม่นางของข้า ดั่งนางฟ้าตกสวรรค์ ทุกท่านไม่ต้องรีบร้อน ๆ ทุกท่านล้วนมีโอกาสทั้งสิ้น ๆ แม่นาง ข้าขอแนะนำตัวหน่อยนะ คุณหนูเกา สวัสดี ข้าก็แซ่เกาเช่นกัน ไม่ต้องใจร้อน ๆ ทุกคนมีโอกาสทั้งสิ้น ข้าขอแนะนำกับทุกท่านหน่อย นี่คือบุตรสาวข้าชุ่ยหลาน เพิ่งอายุ เพิ่งอายุสิบหก ถ้าพูดตามหลักเหตุผลแล้ว หญิงสาวไม่ควรเผยหน้าเผยตา แต่ทว่า นิสัยของข้า เป็นคนมีคุณธรรม และจริงใจ ดังนั้นจึงให้ทุกท่าน ได้เห็นหน้าบุตรสาวข้าสักครั้ง เยี่ยม ๆ ๆ ทุกท่านอย่าใจร้อนไป ต่างมีโอกาสด้วยกันทั้งสิ้น ๆ ไม่ต้องรีบร้อน ๆ แค่มองเจ้าอยู่สองสามคราท่ามกลางฝูงชน ก็ไม่อาจลืมใบหน้าของเจ้าได้อีกเลย ขอพระโพธิสัตว์คุ้มครอง พระพุทธเจ้าโปรดคุ้มครอง ขอเซียนทุกท่านโปรดเบิกเนตร
อวยพรให้คุณชายสักคน ยอมหลับตาข้างลืมตาข้าง แต่งบุตรสาวข้าชุ่ยหลานด้วยเถิด ชาติหน้าข้าจะยอมโกนหัวบวชชี เป็นวัวเป็นม้า ปรนนิบัติเซียนทุกท่าน ทุกท่านไม่ต้องรีบร้อน มีโอกาสด้วยกันทั้งสิ้น ๆ ไม่ต้องรีบร้อน ๆ มีโอกาสด้วยกันทั้งสิ้น ๆ นี่ ๆ เกิดอะไรขึ้น นายท่าน ระวังเปียกขอรับ น้องชายท่านนี้ เราแซ่เกาเหมือนกันนะ ไม่ ๆ ๆ ข้าไม่แซ่เกาแล้ว ข้าไม่แซ่เกาแล้ว เจ้าอย่าหนีสิ ไม่แซ่เกาแล้ว นายท่านดูสิขอรับ เสี่ยวหวัง ข้าได้ยินว่าบิดาเจ้า เป็นคนดีชอบช่วยเหลือผู้อื่น ไม่อยากเห็นใบหน้าเจ้าอีกแล้ว เจ้าอย่าไปนะ เถ้าแก่ ไม้เถี่ย เถี่ยฮว่า เจ้าอีกแล้วหรือ ช่างไม้หวังบอกว่า ไม้เถี่ยฮว่าแข็งกว่าเหล็กอีก เขาไม่มี ดังนั้นท่านต้องมีอย่างแน่นอน เจ้าจงใจใช่หรือไม่ เจ้าโง่ อย่าให้ข้าเห็นเจ้าอีกนะ ข้าจะทุบเจ้าให้ตายเลย นายท่าน เกิดมาหล่อผิดหรือขอรับ นายท่าน ผิดนักหรือ เกาฉาย นายท่าน เรื่องฝั่งนั้นของเจ้า เป็นอย่างไรบ้างแล้ว ผิดนักหรือ พูดเรื่องสำคัญก่อน
บ่าวตระกูลโจวบอกว่า นี่คือคำตอบขอรับ นี่มันนับเป็นคำตอบแบบไหนกัน ฮึ หาจิตรกร ครั้งนี้ข้าจะให้วาดหน้าสดของคุณหนู อย่า [หาคู่] มีเรื่องเช่นนี้ด้วยจริง ๆ หรือ กล้าเอาบุตรสาวข้าเป็นเทพเฝ้าประตู นี่มัน ๆ ๆ ข้าจะต้องให้บุตรสาวแต่งออกให้ได้ ให้คนชั่วพวกนี้ได้เห็น ให้พวกเขาได้เห็น คุณหนูฝันอีกแล้วหรือเจ้าคะ ความฝันไม่ใช่เรื่องจริง คุณหนูไม่ต้องกลัวนะเจ้าคะ จ้วงโจวฝันว่าเป็นผีเสื้อ ผีเสื้อก็คือจ้วงโจว เรื่องในโลกมนุษย์ ใครจะหยั่งรู้ได้ชัดว่าไหนจริงไหนเท็จ คุณหนูแผลบนหน้าท่าน มันเกิดขึ้นได้อย่างไรเจ้าคะ แผลตอนเด็ก ๆ น่ะ แต่เรื่องที่ได้รับบาดเจ็บในวันนั้น จำไม่ได้เลยสักนิด คงไม่ใช่ว่าท่านไปประลอง กับจอมยุทธใหญ่จนถูกทำร้าย แล้วไม่กล้ายอมรับหรอกนะเจ้าคะ จอมยุทธ์ใหญ่พวกนั้น มีครั้งไหนบ้างที่ประลองยุทธ์แล้วไม่รีบหนีไป เหล่าผู้กล้าต้องยกมือ กระบี่ไร้ความหมาย จะไม่ให้เศร้าใจได้อย่างไร คุณหนูพูดภาษามนุษย์ได้หรือไม่เจ้าคะ หมายความว่าไม่มีใครเก่งกว่าข้า ข้าเสียใจมากเลย ผู้มีการศึกษาเช่นพวกท่านนี่แปลกจริง ๆ คำพูดง่าย ๆ ก็ไม่ยอมพูดให้รู้เรื่อง ชนะผู้อื่นแล้วยังเสียใจอีก เจ้าไม่เข้าใจหรอก นี่เรียกว่ายิ่งสูงยิ่งหนาว ไร้ศัตรูนั้นเงียบเหงาที่สุด ข้าไม่เชื่อหรอกว่า จะมีอะไรเหงาไปกว่า การไม่ได้แต่งงานกัน
ใครกัน ทำอะไร ข่มเหงลักพาสาวชาวบ้าน ชาวบ้านทุกคนโปรดฟัง เมื่อครู่นี้ หนานป้าเทียน ราชาโจรภูเขาอันแสนโหดร้าย บุกเข้ามาในตระกูลเกาของเรา ชิงเอาไข่มุกในมือผู้มีความรู้ ฉลาด งดงาม จิตใจดีไปแล้ว [จวนตระกูลเกา] แย่แล้ว พวกเจ้า เร็วเข้า ๆ คุณหนูถูกลักพาตัวไปแล้ว ทุกคนรีบเอาอาวุธมาให้ข้าเร็ว นี่ ข้าเห็นคุณหนูถูกคนแบกไปแล้ว ไปทิศทางไหน ตามไปเร็ว เร็วสิ คุณหนู ๆ เร็วเข้า คุณหนู ท่านอยู่ที่ใด คุณหนู ไปทางนั้น ๆ คุณหนู คุณหนู จับโจรเร็ว ๆ ระยะทางที่ห่างไกลที่สุด บนโลกแห่งนี้กับนางฟ้าฉางเอ๋อร์ ไม่ใช่ก้านหลิวไร้ทางแอบอิง แต่เป็นท่อนไม้ผุ ๆ ท่อนหนึ่งที่ขาดไป ทำให้ข้าบินไม่ได้ พระจันทร์คืนนี้ช่างสวยสดงดงาม อากาศคืนนี้ก็สดชื่นเสียจริง ห้ามพูดขบขันนะ เข้าใจเรื่องเงื่อนไขของงานหรือไม่ งานนี้ต้องพูดให้น้อย พูดดุดัน สีหน้าต้องเข้มงวด ไม่เช่นนั้นคนอื่นจะคิดว่า เจ้าไม่เหมือนโจรสักนิด เจ้ามองอะไร เจ้ามองอะไร มองเจ้าแล้วมีอะไร
หัวหน้า มีคนก่อเรื่องขอรับ ไม่นะ ตาบอดหรืออย่างไร ถึงคิดจะมาแย่งของบนหัวข้าหนานป้าเทียน พี่ชาย ไม่ใช่ข้านะ ๆ ไม่ใช่ข้านะ ข้าไม่ได้ ท่านทำเกินไปแล้วนะ ข้าขอสู้ตายกับท่าน เร็ว ๆ ไป กลับบ้าน บ้านท่านหรือบ้านข้า สภาพนี้ยังมีคนลักพาตัวไปอีกหรือ สมน้ำหน้า ๆ นายท่านเกาไม่ต้องกังวลไป โจรมาตอนดึกจึงมองไม่ค่อยเห็น ไม่แน่ว่าฟ้าสางมองเห็นทุกสิ่งชัดแล้ว ก็อาจพาคุณหนูส่งกลับมา แย่แล้วนายท่าน นายท่าน มีคนมาส่งคุณหนูแล้วขอรับ แม่นาง นี่คือบ้านเจ้าจริงหรือ เสี่ยวอวี้ คุณหนู คุณหนูช่างดูสดใสนัก มา ๆ ๆ นี่ ๆ นี่มันชายหญิงอยู่กันตามลำพัง ทั้งเสื้อผ้าหลุดลุ่ย ดึกดื่นไม่กลับบ้านกลับเรือน น่าขายหน้าจริง ๆ ดี ๆ ๆ คุณชายท่านนี้รู้จักสำนึกผิด บุรุษเสเพลกลับใจทิ้งความชั่วช้า เปลี่ยนเป็นคนดี เป็นเรื่องที่น่ายินดียิ่ง เยี่ยม เกาฉาย คุณชาย ๆ ลำบากท่านแล้ว คุณชายไปกันเถอะขอรับ
เชิญด้านในขอรับ ๆ ๆ ไปกันเถอะขอรับ เราเข้าไปดูกัน เข้าไปดูกัน ไป ๆ ๆ มา ๆ ๆ คุณชายจู สภาพสังคม การเงิน ไม่ค่อยดี เป็นโจรแท้ ๆ ยังมีสภาพเช่นนี้ ดูสิ ๆ ๆ ทำเอาเด็กหนุ่มนี่หิวโซเช่นนี้ได้ โจร ไม่เป็นไร ๆ ตอนหนุ่ม ๆ ใครบ้างไม่เคยเดินทางที่ผิด ชาติกำเนิดต้อยต่ำไม่เป็นไร ทำความผิดก็ไม่เป็นไร ขอแค่รู้จักแก้ไขปรับปรุงตัวก็พอแล้ว ใครเป็นโจร ข้าทำตัวเป็นคนดี ทำไมถึงกลายเป็นโจรไปได้ หล่อจริง ๆ คุณชายอย่าโมโหไป จะเป็นผลร้ายต่อตับ อีกอย่างโต๊ะนี้ก็ไม่ได้ผิดอะไรต่อเจ้าเลย เจ้าตบมันทำไม ตับเสียหาย แต่ข้าเสียใจ ถ้าเป็นเหมือนท่านกันหมด ต่อไปใครจะกล้าประคอง ท่านย่าแก่ ๆ ข้ามถนนเล่า หรือเพราะสภาพสังคมเปลี่ยนไป ใจคนจึงเปลี่ยนแปลงไม่ซื่อสัตย์เหมือนอดีต คุณชายไม่ใช่โจรจริง ๆ หรือ ไม่ใช่โจรจริง ๆ
ตั้งแต่เด็กจนโตข้าก็มีนิสัย ที่ชอบช่วยเหลือผู้คน ข้าเห็นลูกอ๊อดตามหาแม่ ข้าก็ตักมันขึ้นมาเอาไปใส่ในรูกบ ใกล้บ้านข้ามีกระต่ายตัวหนึ่งตาไม่ดี วัน ๆ เอาแต่กระโดดชนต้นไม้ ชนต้นนี้แล้วก็ไปชนต้นนั้น สุดท้ายหัวก็ปูดเหมือนหัวอูฐ ข้าก็ทนนั่งดูไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด [เกา] ข้าจึงเอาเลื่อยไปตัดต้นไม้ทั้งหมดบนภูเขา หมีบนภูเขาไม่ยินยอม จึงจับข้าไปมัดไว้ โกนหัวข้าจนโล้น แล้วถามข้าว่า รู้หรือไม่ว่าทำผิดที่ไปตัดต้นไม้ส่งเดช ข้าย่อมรู้ว่ามันไม่ถูกต้อง แต่ใครให้ข้าเป็นคนมีน้ำใจเล่า พวกท่านว่า ใต้หล้านี้จะมีโจรที่มีน้ำใจเช่นนี้หรือ คุณชายกง ข้าเป็นคนแก่โง่งม เลยเข้าใจผิดคิดว่าคุณชายเป็นโจร คือ คุณชายเป็นผู้มีบุญคุณ มีคุณธรรม แม้ร่างสลายกระดูกเป็นผุยผง ก็ยากจะตอบแทนหมด อย่างนั้นข้าจะยกบุตรสาวให้ท่านแล้วกัน ดีหรือไม่ ตาเฒ่าผู้นี้ ทุกท่านในหมู่บ้านช่วยเป็นพยานด้วย ท่านนี้ คุณชายที่ไม่รู้นามท่านนี้ เมื่อคืนไม่เพียงแค่พบเจอ เรื่องที่ไม่เป็นธรรม แต่ยังเป็นผู้กล้าช่วยหญิงงามด้วย ทั้งยังจะยอมแต่งงาน กับบุตรสาวข้าชุ่ยหลาน สายตาช่างแหลมคมนัก ทั้งยังเป็นคน มีน้ำใจ ๆ เยี่ยม ๆ ๆ นายท่านเกา ฉลาด ๆ เยี่ยม
ดี ๆ ๆ ไม่เลวเลย ไซว่ คืนนี้ข้านอนกับเจ้าได้หรือไม่ พิธีแต่งงานพรุ่งนี้ หลังครัวจะมีการฆ่าหมูเชือดแกะ อยู่คนเดียวข้ากลัว ไสหัวไป บุรุษเช่นพวกท่านช่างรวนเรนัก จันทราเคลื่อนคล้อยกระจ่าง สตรีรูปโฉมช่างงดงาม รูปร่างอ้อนแอ้นเดินชดช้อย ทำให้จิตใจข้ากระวนกระวาย คุณชายจู มาวิ่งออกกำลังยามเช้าหรือ คุณหนูเกา ข้ามีนางในดวงใจแล้ว เลิกตามตื๊อข้าเสียทีได้หรือไม่ ท่านสั่งแล้วก็ต้องกิน อย่าคิดว่าเจ้าเป็นสตรีแล้ว ข้าจะไม่ลงมือกับเจ้านะ ของท่าน คอยดู ข้าจะตบเจ้าให้เสียโฉมเลย ไร้อิสระ ข้ายอมตาย เลิกคิดเลยว่าข้า จะยอม อยู่ใต้อำนาจเจ้า [มงคลคู่] ดี ความจริงปกติข้าไม่ได้เป็นเช่นนี้หรอกนะ วันนี้สูญเสียการควบคุมไปเล็กน้อย สูญเสียการควบคุมเรื่องเล็ก เสียพรหมจารีเรื่องใหญ่ ในเมื่อทุกคนต่างเป็นผู้มีการศึกษา เรื่องที่สามารถพูดคุยให้ชัดเจนได้ เราก็ไม่จำเป็นต้องลงไม้ลงมือกันแล้ว ใช่หรือไม่ ความจริงข้าน่ะ ไม่เพ้อฝันอะไรกับ เรื่องแต่งงานไปตั้งนานแล้ว พ่อข้าอยากให้ข้าแต่ง ข้าก็แต่ง อย่างไรเสียก็ไม่ชอบสักคน แต่งกับใครก็เหมือนกัน ง่ายเสียจริง แต่คนเรา หากเปรียบเทียบกัน ใครเคยกินลูกท้อเซียนแล้ว อยากจะกินลูกซิ่งเน่ากัน ก็จริง ใช่หรือไม่ล่ะ
ท่านดูสิ เราสองคนอย่างน้อย ก็พูดภาษาเดียวกันนะ ดูท่านสิ ชนะพนันแล้วหนีไปไม่เอากระทั่งเงิน เคยคิดถึงความรู้สึก ของไพ่นกกระจอกเช่นข้าบ้างหรือไม่ ข้าไม่ได้อยากชนะ ข้าแตะโดนเจ้าเตี้ยนั่นแค่นิดเดียว พวกเขาก็ผลักไพ่ล้ม ใครคิดถึงความรู้สึกของข้าบ้าง ความคิดไม่สำคัญ สำคัญที่การกระทำ ท่านผลักคนล้มแล้ว ท่านก็ต้องรับผิดชอบ ข้า เจ้า ๆ ๆ ข้า ๆ อะไรกัน เรากราบไหว้ฟ้าดินกันแล้วนะ ต่อไปต้องเรียกว่าเรา เมื่อวานแม่นางผู้นั้นที่เราแบกกลับมา คือเจ้าจริง ๆ หรือ สตรีเมื่อแต่งงานแล้ว อุปนิสัยของนาง จะเปลี่ยนไปเล็กน้อยเท่านั้น เราเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว ข้าต้องพูดกับท่านให้ชัดเจนก่อน ปกติหลังลบเครื่องประทินโฉมออก ข้าจะไม่ได้สวยเช่นตอนนี้หรอกนะ ได้ อย่างนั้นข้าจะคุยกับเจ้าด้วยความจริงใจ ความจริงข้าคือ ดาวบนฟ้าที่ตกลงมายังโลกมนุษย์ บนสวรรค์มีกฎอยู่ว่า ไม่อาจมีความรักกับมนุษย์ได้ การแต่งงานคือการทำผิดกฎสวรรค์ ข้าตั้งใจบอกความจริงกับท่าน ท่านกลับแต่งเรื่องอย่างนั้นหรือ ท่านมาจากดวงดาวหรือ อย่างนั้นลองเหาะให้ข้าดูที ท่านกลับมา กลับมา [เกา] คุณหนูเกา ข้าจะเหาะให้เจ้าดู เรา ไม่สิ เจ้า ข้า
คุณชายรู้หรือไม่ว่าตนโง่เขลา ยังมาร้องแหกปากไปทั่วอีก ลาก่อน ดูแล้วช่างโง่เขลาจริง ๆ ฉางเอ๋อร์ ๆ ๆ ฉางเอ๋อร์ ๆ คิดจะหนีอีก จะหนีไปไหน ฉางเอ๋อร์ ๆ ลูกหมูน้อยที่น่ารักของข้า ปัดโถ่ ยังคิดหนีอีก ถ้าคิดหนีอีกข้าจะฟันเจ้าแล้วนะ เจ้า เจ้าอะไรกัน ไม่มีความเป็นคนเอาเสียเลย [เนื้อหมู] ขอบคุณคุณหนูเกามาก ๆ เจ้าเห็นสามีข้าหรือไม่ จริง ๆ เลย ความจริง รู้จักเอาแต่หนีท่าเดียว นางก็อ่อนโยนเหมือนกันนะ ข้าน่าเกลียดขนาดนั้นเลยหรือ น่าเกลียดขนาดนั้นเลยหรือ ข้าน่าเกลียดขนาดนั้นเลยหรือ ขอโทษ ๆ ๆ กอดนะ ๆ ไม่เอา ๆ ชายหญิงไม่ควรใกล้ชิดกัน ทำไมเจ้าเลือดกำเดาไหล ไม่เป็นไร ๆ ๆ พี่สาวดูหน่อยสิ ๆ ไม่เป็นไรนะ พี่สาวจะไปตามหมอสัตว์มาให้เจ้า เจ้ารออยู่บ้านนะ เด็กดีไม่กลัว ตกใจหมดเลย หมูน้อย
ท่านพี่ ทำไมท่าน ทำไมเลือดกำเดาท่านไหล ท่านป่วยหรือ ข้า เว้นที่ว่างให้ข้าได้หายใจหน่อย คือ เมื่อครู่ท่านเห็นหมูน้อยตัวหนึ่ง ตรงนี้หรือไม่ ไหนบอกว่า ถ้านั่งใต้ต้นผูเถาในคืนเทศกาลชีซี จะได้ยินหนุ่มเลี้ยงวัวกับสาวทอผ้าพลอดรักกัน เรานั่งมาค่อนคืนแล้วนะ ทำไมไม่ได้ยินสักประโยคเลย นี่มันต้นถีจื่อ มันผิดชนิดกัน แล้วท่านว่า นกสาลิกาจะรวมตัวกันเป็นสะพาน ให้พวกเขาได้พบกันจริง ๆ หรือ อย่างแรกเจ้าต้องมี นกสาลิกาให้เพียงพอก่อน เพียงแม่น้ำกั้น กลับได้แต่มองกันมิอาจพูดสิ่งใด หากการเป็นเซียน ต้องละทิ้งความรักจริง ๆ อย่างนั้นพวกเขาก็น่าสงสารมากนะ โชคดีที่ข้าไม่ใช่เทพเซียน ท่านก็ไม่ใช่ ♪อยากจะพุ่งไปสู่ทะเลเมฆา ข้ามมหาสมุทรกว้างใหญ่♪ ♪อยากจะตามวันเวลา ไปจุมพิตกับพระจันทร์♪ ♪แต่จะตัดทิ้งสายใยรัก ยืดยาวที่ข้างหลังอย่างไร♪ ♪ความร้อนผ่าวของหยาดน้ำตา♪ คืนนี้พระจันทร์สวยจริง ๆ ♪หันมองไปบนขอบฟ้า เห็นบ้านเกิด♪ ♪หากล่องไปตามลม อันแสนไกล บอกลาอดีต♪ ♪จะยังสัมผัสได้ถึงความรู้สึก ที่ติดอยู่ในใจนั้นหรือไม่♪ ♪น้ำหนักของความคิดถึง♪ [ความอร่อยของหมู่บ้านเกาเหล่าจ้วง] เอ้อร์เจี่ย ทำไมเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่ได้ มานี่ ๆ ขายหน้ากาก เร่เข้ามา
มาดูก่อนได้ ข้าตามหาเจ้าไปทั่วแต่หาไม่เจอ เลยไปสืบเบาะแสของเจ้ากับจิ้งจอก จิ้งจอกบอกว่าเจ้าถูกปีศาจจิ้งจอก ในหมู่บ้านเกาเหล่าจ้วง ทำให้ลุ่มหลง เอาล่ะ ๆ ที่นี่อันตรายมาก เจ้ารีบออกไปจากที่นี่เถอะ พี่หมู เจ้าคงไม่ได้อาลัยอาวรณ์ ที่นี่จริง ๆ หรอกใช่หรือไม่ จะเป็นไปได้อย่างไร ข้ากำลังรอโอกาสอยู่ หากเจอปัญหาอะไร อย่าเอาแต่ใช้ความคิดอย่างมนุษย์ ต้องใช้ความคิดอย่างปี ก็ได้ หากไม่ใช่เพราะเจ้า ข้าคงไม่ถูกขังอยู่ที่นี่หรอก ข้าต้องไปแล้ว เหลือเวลาไม่มากแล้ว เข้ามาเถอะ นี่ให้ท่าน นี่มันอะไร นี่เป็นกล่องพลังขับเคลื่อนที่ข้าใส่ให้มัน มีสิ่งนี้ ต่อให้ท้องฟ้าไม่มีลม ท่านก็ยังบินได้เช่นเดิม ใครให้เจ้ามาปรับเปลี่ยน ว่าวของข้าตามใจชอบกัน เรื่องเมื่อกลางวัน เล่ากันว่าดาวดวงนี้ เจ็ดสิบปีถึงจะปรากฏขึ้นครั้งหนึ่ง ข้าสงสัยมากว่าช่วงที่มันจากไป มันไปอยู่ที่ไหน เจ้าหมายถึงดาวหางหรือ ฟ้ากว้างใหญ่เช่นนี้ กว่าจะเดินครบรอบ ย่อมต้องใช้เวลาที่นานมาก คนโบราณต่างบอกว่ามันคือดาวมหันตภัย จะนำเรื่องไม่ดีมาให้ ท่านเชื่อหรือไม่ มิน่าเล่าข้าถึงได้ถูกกักขังเช่นนี้ ท่านน่าเบื่อจริง ๆ อย่างนั้นเจ้าก็หาคนที่น่าสนใจดูสิ ตัดใจเถอะ เป็นผีข้าก็ไม่ปล่อยท่านไปหรอก ว่าวของท่าน มีความหลังอะไรกันแน่ เจ้ารู้จักดาวไม่กี่ดวงนั่นหรือไม่ ดาวหมีใหญ่หรือ รู้หรือไม่ว่าแต่ละดวงชื่อว่าอะไร ทำตัวเป็นเด็กไปได้ เทียนซู เทียนเสวี๋ยน เทียนจี เทียนเฉวี๋ยน อวี้เหิง คายหยาง เหยากวง ข้ารู้ตั้งแต่ห้าขวบแล้ว ในอดีตนานมาแล้ว ดาวหมีใหญ่ไม่ได้มีแค่เจ็ดดวงนะ แต่มีแปดดวง แล้วดาวที่หายไปก็เป็นดาวที่ส่องสว่างที่สุด เจ้าต้องไม่รู้แน่ว่ามันชื่อว่าอะไร ข้าต้องไม่รู้แน่นอน เพราะท่านแต่งขึ้นมาเอง เรียกว่าเทียนเผิง แล้วเทียนเผิงเล่า มายังโลกมนุษย์แล้ว ข้ารู้อยู่แล้วว่าท่านต้องมาแผนนี้ ♪อยากจะพุ่งไปสู่ทะเลเมฆา ข้ามมหาสมุทรกว้างใหญ่♪ ♪อยากจะตามวันเวลา ไปจุมพิตกับพระจันทร์♪
♪แต่จะตัดทิ้งสายใยรัก ยืดยาวที่ข้างหลังอย่างไร♪ ♪ความร้อนผ่าวของหยาดน้ำตา♪ ท่านว่าดาวหางพวกนี้ อีกเจ็ดสิบปีถ้ามันกลับมากอีก มันจะยังหน้าตาเหมือนเดิมหรือไม่ ♪หากล่องไปตามลม อันแสนไกล บอกลาอดีต♪ ♪จะยังสัมผัสได้ถึงความรู้สึก ที่ติดอยู่ในใจนั้นหรือไม่♪ ♪น้ำหนักของความคิดถึง♪ ♪จะยังสัมผัสได้ถึงความรู้สึก ที่ติดอยู่ในใจนั้นหรือไม่♪ ♪น้ำหนักของความคิดถึง♪ พี่น้องทั้งหลาย ความอร่อยของหมู่บ้าน เกาเหล่าจ้วงเขียนว่า อุ้มเท้าหมีเป็นที่หนึ่งของแปดของล้ำค่า เป็นอาหารที่กินแล้วไม่มีทางลืม แต่ ๆ ๆ แต่ข้าทำไม่ลง พวก ๆ พวกมนุษย์ช่างโหดร้ายเหลือเกิน เจ้าว่า เจ้าว่า อาหารที่อร่อยเพียงนี้ แกว่งไปไกวมาอยู่ตรงหน้าทุกวัน แต่กินไม่ได้ เจ้าว่ามัน มัน ๆ ท่านอ๋อง อย่างนั้นพรุ่งนี้เราต้มมันให้สุก ทุกคนกินมันไม่ได้ แค่ดมกลิ่นก็ดีเหมือนกันนะ ใช่ ๆ ๆ ไสหัวไป ท่านอ๋อง ตอนที่ 25 อ่านเร็ว ตงถู่มีอากาศที่พิเศษไม่เหมือนใคร บ่มเพาะให้เกิดวัตถุดิบพิเศษ ไม่เหมือนกันนี้ขึ้นมา ไม่ว่าจะเป็นย่าง นึ่งหรือตุ๋น เนื้อนุ่ม ๆ ของพระถังซัมจั๋ง
ต่างให้ความอร่อยหาที่เปรียบมิได้ คล้ายความหอมและนุ่มนิ่ม ของสมองลิงที่สดใหม่ เป็นอาหารเลิศรสที่สุดในใต้หล้า ที่ดึงดูดผู้คนไม่ได้มีเพียงเท่านี้ แต่เนื้อของพระถังซัมจั๋ง ยังใช้เป็นยาอันล้ำค่าได้อีกด้วย กินเพียงคำเดียว ก็จะมีอายุยืนไปนับหมื่นปี มนุษย์ช่างโหดเหี้ยมนัก ท่านมานี่ ไม่เอา กล้าแต่งเรื่องมาหลอกข้าอีกแล้ว ท่านกลับมานะ เปล่านะ ๆ มานี่ อย่าหนีนะ ไม่ ข้าจะหนี ท่านลงมานะ ไม่มีลมก็บินได้จริง ๆ ด้วย คุณหนูเกา เจ้ามีฝีมือเก่งกาจจริง ๆ หนีเร็ว เกิดอะไรขึ้น เจ็บตรงไหนหรือไม่ ข้าข้อเท้าแพลง ระวัง ระวัง ขึ้นมาสิ รีบไป รีบไป ได้ของหรือยัง ลมแรงมาก ไปคืนนี้เลยนะ ไปได้แล้ว ที่นี่มีอะไรให้อาลัยอาวรณ์กัน เจ้าบ้าไปแล้ว เราไม่ได้มีความสัมพันธ์แบบที่เจ้าคิดนะ ความสัมพันธ์แบบไหนหรือ เราบริสุทธิ์ใจกัน เขาเป็นแม่ทัพสวรรค์เทียนเผิง ข้า ข้าไปหาพี่สาวข้า ข้าเป็นน้องสาว ข้าหมายถึงกระต่ายหยก เขาไปหาฉางเอ๋อร์ เราเลยจะไปสวรรค์ด้วยกัน พี่หมู ท่านพูดอะไรหน่อยสิ ไปสวรรค์ใช่หรือไม่
ไปหาฉางเอ๋อร์ใช่หรือไม่ เกิดอะไรขึ้น ทำอะไรน่ะ เกิดเรื่องอะไรกัน ทำอะไรกัน สุดยอดเลย ตายแล้วเหรอ เก่งอะไรปานนี้ – เกิดอะไรขึ้น – ไม่รู้สิ ต้องหนีไปกับหญิงอื่นแน่ ๆ เลย ใช่ น่าเวทนาจริง ๆ ไปหาฉางเอ๋อร์ใช่หรือไม่ แม่ทัพเทียนเผิงใช่หรือไม่ ไปสวรรค์ใช่หรือไม่ แม่ทัพเทียนเผิง ไม่เคารพกฎสวรรค์ ไม่รักษาธรรมเนียม เกี้ยวพานางฟ้าฉางเอ่อร์ ต้องถูกแส้สองพันครั้ง และลงไปเกิดยังโลกมนุษย์ เก่งจริงก็ฆ่าข้าให้ตายเลย ปีศาจ รีบหนีเร็ว นายท่านดูเร็ว ๆ ♪ยามค่ำคืนเหน็บหนาว ซึมผ่านความหอมของดอกกุ้ยฮวา♪ ♪ลมเริ่มขยับขับเคลื่อนปีกของข้า♪ ♪อยากบินไปบนก้อนเมฆ♪ ♪ไปสัมผัสแสงจันทร์♪ ♪เวลาเพียงชั่วครู่ คือทิศทางลมของโชคชะตา♪ ข้าก็เป็นไม่ใช่หรือ ข้าก็เป็นไม่ใช่หรือไร ท่านพี่ กลับบ้านกับข้านะ ท่านพี่ กลับบ้านกับข้านะ ท่านพี่ กลับบ้านกับข้านะ ไปเร็ว ๆ ๆ ๆ ท่านพี่ กลับบ้านกับข้านะ ไปเถอะคุณหนู
ท่านพี่ ๆ กลับบ้านกับข้านะ ♪แต่จะตัดทิ้งสายใยรัก ยืดยาวที่ข้างหลังอย่างไร♪ ♪ความร้อนผ่าวของหยาดน้ำตา♪ ♪หันมองไปบนขอบฟ้า เห็นบ้านเกิด♪ ♪หากล่องไปตามลมอันแสนไกล บอกลาอดีต♪ ♪จะยังสัมผัสได้ถึงความรู้สึก ที่ติดอยู่ในใจนั้นหรือไม่♪ ♪น้ำหนักของความคิดถึง♪ หม้อใบนี้เป็นของที่ท่านอ๋องหวงเฟิง ขโมยมาจากหุบเขาอัศจรรย์ เป็นบรรพบุรุษของภาชนะทั่วโลก เดิมทีมีสองใบ ไสหัวไป มีใบหนึ่งอยู่บนสวรรค์ แต่ถูกแม่ทัพม้วนม่านทุบแตกแล้ว ตอนนี้ก็เหลือแค่ใบนี้ใบเดียวแล้ว ไสหัวไป นั่นก็ใช่ แต่ถ้าไม่ใช่เพราะบอกว่า จะกินเนื้อพระถังซัมจั๋ง ข้าน่ะ ก็คงตัดใจเอามันออกมา ไม่ได้จริง ๆ ข้ากับพี่หมูต่างก็อยากไปดวงจันทร์ แต่พลังของเราไม่เพียงพอ ดังนั้นจึงต้องสร้างนกไม้ขึ้นมา แต่นกไม้ต้องอาศัย ปรากฏการณ์พิเศษของดวงดาว จึงจะบินไปถึงพระจันทร์ได้ ดังนั้นเราจึงรอ ปรากฏการณ์ดวงดาว ที่หลายสิบปีจึงมีสักครั้ง รอมานานมากแล้ว ตอนที่ฉางเอ๋อร์อยู่บนโลกมนุษย์ ได้เลี้ยงกระต่ายไว้สองตัว ข้าคือหนึ่งในนั้น ตอนนางกินโอสถสวรรค์ แล้วเหาะขึ้นฟ้าไป ก็พาพี่สาวข้าไปด้วย เจ้าไม่เชื่อหรือ เอาล่ะ มีอะไรก็พูดมาตรง ๆ พี่จูไม่ยอมรับความจริงมาตลอด ว่าตนเองคือปีศาจ หากไม่มีเรื่องไปหาฉางเอ๋อร์ที่ดวงจันทร์ คอยพยุงเขาไว้ เขาอาจมีชีวิตต่อไปไม่ได้ แต่ตอนนี้ ตอนนี้เขาอยู่ไหน แต่เพราะเช่นนี้ เราอาจจะไปล่วงเกินมนุษย์ เข้าจริง ๆ แล้วก็ได้นะ ท่านอ๋อง มนุษย์มีอะไรน่ากลัวหรือ มนุษย์ขี้ขลาดจะตาย นึกถึงตอนที่ข้าเป็นมนุษย์ แล้วไปอาบน้ำที่โรงอาบน้ำ ทำเอาพวกนางตกใจจนหงายท้อง วิ่งหนีไปทั่วสารทิศ เจ้าตัวผิดเพศ เจ้าเลิกพูดได้แล้ว ตอนที่เจ้าเป็นมนุษย์ก็ไม่ใช่มนุษย์จริง ๆ ตอนนี้เป็นปีศาจก็ไม่ใช่ปีศาจจริง ๆ ใช่ ไปไหนก็สุก ๆ ดิบ ๆ สุก ๆ ดิบ ๆ ท่านอ๋องห้ามพูดประชด
พูดประชดประชันข้าเช่นนี้นะ ข้าจะบอกพวกเจ้าให้นะ ในสามโลกนี้ก็มีกฎเกณฑ์อยู่นะ ตอนนั้นเพราะความ ตะกละของน้องรองข้า เขาอยากชิมรสชาติของมนุษย์ สุดท้ายหรือ ยังไม่ทันตกถึงปาก ก็ถูกเทพเซียนลงโทษ ให้ไปอยู่ที่หุบเขาเฮยเฟิง สิบปีก็ไม่อาจพบหน้า พี่ใหญ่ข้าว่านะ ระหว่างทางที่พระถังซัมจั๋งไปอัญเชิญ พระไตรปิฎกที่ชมพูทวีปมีปีศาจมากมาย ถ้าเขาผ่านที่ตรงนี้แล้ว คงไม่ย้อนกลับมาแน่ แล้วถ้าเราไม่กิน ก็มิใช่ยอมให้ผู้อื่น ได้ผลประโยชน์ไปหรือ ก็จริง ใช่ จูกังเลี่ย มีคนมา แม่นางท่านนี้ เจ้าเป็นใคร เจ้าจะทำอะไร ข้าคือภรรยาของเขา จะมาพาเขากลับบ้าน น้องหมู เจ้าช่างอาจหาญนัก ถึงกับกล้าแต่งมนุษย์เป็นภรรยา เจ้ารีบกลับไปกับนางเร็ว คือ ๆ ๆ กลับไปกับข้า ท่านคือแม่ทัพเทียนเผิงไม่ใช่หรือ แม่ทัพเทียนเผิงมาขลุกตัว อยู่กับปีศาจพวกนี้หรือ แม่ทัพเทียนเผิง มีสภาพเหมือนหมีเช่นเจ้าหรือ น้องสะใภ้ เจ้าพูดเช่นนี้ทำให้หมีเสียใจได้นะ ข้าอยากจะทำอะไรก็แล้วแต่ข้า เกี่ยวอะไรกับเจ้า ใจเย็นก่อน ๆ ๆ หลอกตัวเอง ข้าหลอกตัวเองหรือ หากระจกมาส่องดูตัวเจ้าเองเถอะ อัปลักษณ์
– ขู่ใครกัน – มีอะไรก็พูดกันดี ๆ ข้า อย่า เท้าข้า ๆ ใจเย็นก่อน ๆ ทุกท่านใจเย็นก่อน ใจเย็น ๆ คนกันเองทั้งนั้น ไป ทางนั้นเลย ใจเย็นก่อน คนกันเองทั้งนั้น หลบไป ลุย ชดใช้หม้อไฟของข้ามา ๆ หยุด คืนหม้อไฟข้ามา ๆ ๆ หยุด คืนหม้อไฟข้ามา ๆ ๆ อย่าหนี คืนหม้อไฟข้ามา ครั้งนี้เกือบตายเพราะเจ้าแล้ว ขอโทษ ข้าไม่ควรไม่เชื่อคำพูดท่าน ทำให้ท่านต้องขายหน้า ต่อหน้าผู้คนตั้งมากมาย แค่นึกถึง ข้าก็ เอาล่ะ ๆ ไม่ต้องพูดแล้ว ความจริงในใจของข้า ท่านคือ ดาวดวงนั้นที่ส่องสว่างที่สุดตลอดมา เอ้อร์เจี่ย เรารีบไปจากที่นี่เร็ว เร็วเข้า คืนหม้อไฟข้ามา ๆ นายท่าน ข้าเอง หลบไป ๆ
ดูมือดูเท้าที่สกปรกของเจ้าสิ ห้ามล่วงเกินเทพเซียนนะ ใช่ ๆ ๆ รูปสลักเทพที่สมบูรณ์เช่นนี้ จะทิ้งได้อย่างไร ปีศาจกลับมาแล้ว ๆ จะทำอย่างไรดี นายท่าน ตอนนี้ปีศาจตนนี้ นับวันยิ่งเหิมเกริมขึ้นทุกที ใช่ เกาฉาย เจ้าไปหานักพรตมา ถ้าหานักพรตไม่ได้ เจ้า เจ้าก็ไม่ต้องกลับมา – นายท่าน ข้าหรือ – ไปสิ รีบไปสิ ๆ ไป ๆ ๆ ข้าได้ยินว่า สวรรค์หนึ่งวัน โลกมนุษย์หนึ่งปี จริงหรือ อย่างนั้นเป็นไปได้หรือไม่ที่ จะให้นางรออยู่บนสวรรค์ สักเดือนสองเดือน สองเดือนคงไม่ได้นาน เกินไปหรอกใช่หรือไม่ ไม่พูดเรื่องนี้แล้ว สิบปีก่อน เจ้าแม่กวนอิมมาหาข้า ให้ข้ารอพระของตงถู่ต้าถังอยู่ที่นี่ คุ้มครองเขาเพื่อไปอัญเชิญ พระไตรปิฎกที่ชมพูดทวีป ท่านรับปากแล้วหรือ นี่ไม่ใช่การขอร้อง แล้วพระรูปนั้นจะมาเมื่อไร เมื่อไรก็เป็นไปได้ทั้งสิ้น ท่านไม่อยากไปก็ไม่ต้องไป เทพเซียนก็ต้องมีเหตุผลนะ ถ้าไม่ได้จริง ๆ ข้าจะให้ท่านแม่ช่วยท่านขอร้องเอง ท่านแม่คุ้นเคยกันดีกับพระโพธิสัตว์
ข้าไปแล้วนะ เจ้ารักษาบาดแผลให้ดี ข้าช่วยท่านเอง เทศกาลไหว้พระจันทร์วันนั้น ข้าเห็นพลุเต็มท้องฟ้าไปหมด เลยคิดว่าทำไมไม่ลองทำ ประทัดใหญ่ ๆ หน่อย ข้าต้องนั่งขึ้นไปใช่หรือไม่ ท่านอยากให้ร่าง หรือวิญญาณขึ้นสวรรค์ล่ะ ด้วยกันทั้งสองอย่าง อย่างนั้นก็รออีกหน่อยแล้วกัน แม่เจ้า ทุกคนอย่ากลัว อยู่ในความสงบก่อน – นี่มันอะไรกัน – ใช่ อะไรหรือ น้องหวง นี่มัน ไม่รู้ว่านี่คืออะไร ท่านอ๋อง ๆ แย่แล้ว ท่านอ๋อง ๆ ของสิ่งนี้ เป็นสิ่งที่แม่นางคนที่ทุบหม้อเรา วันนั้นเป็นคนทำขอรับ น่าตกใจจริง ๆ ข้าบอกตั้งนานแล้วว่า มนุษย์น่ากลัวไม่อาจไปยั่วยุ พวกเจ้าดู เราทั้งหมด พวกสตรีช่างโหดเหี้ยมนัก นี่ นี่คิดจะทำลายรังของเราทั้งหมดเลยหรือ ดมดูสิ สับปะรดนี่หอมมากเลย โถ่ เอ๊ย [อ๊า ! ! สับปะรด หมายเลข 13] ทำไมทำไปทำมา ถึงได้ทำนกไม้ให้ข้าอีกแล้ว มันคือวิหกเหิน
อันเดิมของท่านมันต้องอาศัยลมถึงบินได้ แต่ของข้าอาศัยดินปืนขับเคลื่อน แต่เอ้อร์เจี่ยบอกว่า ดินปืนในรัศมีหลายร้อยลี้รอบ ๆ นี้ ถูกขุดไปหมดแล้ว ดินปืนที่เหลือทำได้เพียงสองลำเท่านั้น ข้าเข้าใจแล้ว ท่านเข้าใจอะไรหรือ ก็คือถ้าลำนี้ล้มเหลว เราก็จะเหลือเพียงลำเดียวแล้ว แต่ต่อให้ลำนี้ล้มเหลว ลำต่อไปข้าก็ยังจะนั่งขึ้นไปบนฟ้า บางทีพระถังซัมจั๋ง เริ่มเถอะ ดูเร็ว ดินปืนที่ช่วยสร้างพลังถูกจุดแล้ว มันพอ ให้นกไม้บินไปพระจันทร์ได้แล้ว ท่านเป็นอิสระแล้ว เป็นไปไม่ได้ ข้าตรวจสอบอยู่หลายสิบครั้ง เป็นไปไม่ได้ ข้าลืมไปเรื่องหนึ่ง บนชั้นอากาศสูงนับหมื่น ขาดอากาศธาตุชนิดหนึ่ง หากเป็นคนธรรมดาจะต้องตาย ไฟธรรมดาก็จะดับ เมื่อครู่ท่านบอกว่าไฟธรรมดาจะดับ หมายความว่าอย่างไร ห้าร้อยปีก่อนในยุคหวังหยั่งช่วนฮั่น อัคคีสวรรค์กลุ่มหนึ่งตกลงมาจากฟ้า ร่วงตกลงไปที่ซีหนิวเฮ่อโจว แคว้นอาเจอะหนี อัคคีสวรรค์ร้อนหาใดเปรียบ ทั้งปีก็ไม่มอดดับ จนล่วงเลยมาถึงแปดสิบปี ต้นหญ้าจึงไม่เกิด มนุษย์และสัตว์เข้าใกล้ไม่ได้ หินอัคคีสวรรค์คงไม่ได้อยู่ ในช่องควันนี้หรอกนะ ภูเขาไฟพวกนี้จะประทุขึ้นมา กะทันหันหรือไม่ ข้าก็ไม่รู้ มีไฟอยู่ถึงแปดสิบปี ภูเขาไฟไม่เคยดับเลยตลอดทั้งปี แต่กลับดับเพราะถูกฝน ระวังหน่อย รีบปีนขึ้นไปเร็ว ไม่ทันแล้ว ไปทางนี้ ไปเร็ว เร็ว ๆ
ไป ไม่เป็นไรใช่หรือไม่ ไม่เป็นไร มีลม ไปทางนั้นเร็ว ไป ถ้ำนี้ไม่เหมือนเกิดเองตามธรรมชาติเลย นี่มันของบ้าอะไรกัน มันคือเจี่ยจื่อ ทำไมของสิ่งนี้มาอยู่ที่นี่ได้ ดูท่าทางแล้ว คงเป็นไฟที่คอยควบคุมภูเขาไฟไว้ เพื่อปกป้องหินอัคคีสวรรค์ อย่างนั้นพวกเขาเอา หินอัคคีสวรรค์ไปก็จบแล้ว ทำไมต้องคิดทำให้น่ากลัวเพียงนี้ด้วย รู้สึกมีอะไรแปลก ๆ ไม่หยุดเลย ตรงกลางนั้นไม่มีทางเลย พวกเราจะเข้าไปได้อย่างไร ข้ามไปก็ไร้ประโยชน์ ถ้าเข้าใกล้เจี่ยจื่อภายในรัศมีสามฉื่อ ไม่ว่าของสิ่งใด ก็จะถูกดูดเข้าไปกลายเป็นฝุ่นผงเล็ก ๆ มีของสิ่งนี้เฝ้าอยู่ ใครก็ขโมยหินอัคคีสวรรค์ไปไม่ได้ ชุ่ยหลาน เจ้ารู้ได้อย่างไร มีนักบวชท่านหนึ่งเคยกล่าวว่า สรรพสิ่งในใต้หล้ากำเนิดมาจากความมีอยู่ และความมีอยู่ กำเนิดมาจากความว่างเปล่า ข้าว่าเป็นการปั้นน้ำเป็นตัวมากกว่า รีบมาเร็ว ชุ่ยหลานอย่าแตะเจี่ยจื่อ คำพูดนี้ข้าควรบอกนางตั้งแต่ ตอนนางทุบหม้อไฟข้าทิ้งแล้ว นี่คือก้อนถ่านหินของไท่ซ่างเหล่าจวิน ฟ้าดินอยู่ยงคงกระพัน เพราะมัน ไม่ได้อยู่เพื่อตนเอง ดังนั้นจึงอยู่นิจนิรันดร ไม่อาจอยู่ร่วมกับคนรักไปชั่วชีวิต ไยต้องยึดกับนิรันดร ข้าก็คือคนที่ผิดพลาดผู้นั้น หนีเร็ว – จูกังเลี่ย – เจ้าไม่เป็นไรใช่หรือไม่ ทำไมเจ้าถึงแต่งกับปีศาจ ทำร้ายคนเช่นนี้ ไปสิ
ไป ชุ่ยหลาน มีใครหรือไม่ ข้ามีเพื่อนคนหนึ่งที่ชอบว่าวเหมือนกัน ให้เจ้านะ เจ้าคือ หนีเร็ว ตัวอัปรีย์ เจ้ายังคิดจะกินคนอีกหรือ ชุ่ยหลาน ๆ เจ้าฟื้นสิ ๆ ชุ่ยหลาน ๆ ได้ยินหรือไม่ ฟื้นสิ ชุ่ยหลาน ฟิ้นสิ ๆ ฟื้น ชุ่ยหลานได้ยินชัดหรือไม่ ชุ่ยหลาน เจ้าฟื้นแล้ว ที่นี่ใกล้จะถล่มแล้ว รีบเข้า ท่านอาจารย์ พวกเราไปพักที่ข้างหน้ากันก่อนเถอะ สิบปีก่อน ข้าเป็นแค่ปีศาจน้อยที่มีความสุข อยู่ในป่าไผ่เท่านั้น วันนี้เกิดหิวขึ้นมา จึงทำความผิดไป และถูกเจ้าแม่กวนอิมจับได้พอดี จึงลงโทษให้ข้าปรับปรุงตนใหม่อยู่ในถ้ำเฮยเฟิง เข้าใจ ๆ เจ็ดความรู้สึกหกปรารถนา ที่ยากจะเอาชนะได้คือ ความอยากอาหารนั่นเอง ตอนนั้นข้าเสี่ยวซุน ก็ไม่ใช่เพราะขโมยอาหารหรอกหรือ ถึงได้ตกลงมาในหม้อต้มใบใหญ่เช่นนี้ สยงเอ้อร์ ตามข้ากลับไปที่ป่าไผ่เถอะ ไปเถอะ ๆ ปกป้องหุบเขาป่าไม้ ก็ยังดีกว่าต้องหัวโล้น ไป ๆ ๆ อมิตาพุทธ พระโพธิสัตว์บ้านเรามีปีศาจ ปีศาจตัวใหญ่มาก
พระโพธิสัตว์ บ้านเรามีปีศาจ พระโพธิสัตว์โปรดหยุดก่อน คุณหนูทำไมไม่จุดไฟเจ้าคะ เมื่อครู่เกาฉายกลับมาแล้วเจ้าค่ะ บอกว่าได้เชิญนักพรตที่มาจากตงถู่ต้าถัง เขาเลยรีบกลับมารายงานก่อน นักพรตจะมาถึงช่วงไหว้พระจันทร์ เจ้าไปเรียกเกาฉายมา บอกว่าข้ามีเรื่องจะถามเขา เจ้าค่ะคุณหนู เสี่ยวอวี้ รอเดี๋ยว อย่างช้าพระถังซัมจั๋ง ก็จะมาถึงที่นี่ช่วงไหว้พระจันทร์ เราต้องหาแผนรับมือไว้แล้ว อย่างมากข้าก็แค่สู้กับพวกเขา เราทำมากมายขนาดนี้แล้ว ก็เพื่อให้ท่านไปตายอย่างนั้นหรือ ชุ่ยหลาน ข้า จริงสิ ข้าเพิ่งนึกออก ข้าลืมเก็บแครอท พวกท่านคุยกันเลย ข้าจะกลับก่อน เจ้าก็รู้ว่าข้า ข้าไม่ชอบกลิ่นของแรดิช ข้าจะช่วยท่านถ่วงเวลาเอง พอฟ้าสาง ท่านก็ไปเลย ชุ่ยหลาน ระยะนี้เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง ไม่เป็นอย่างไร ขอโทษด้วย ขอบคุณที่เจ้าทำทั้งหมดเพื่อข้า เจ้าเป็นสตรีที่ดี ข้า ข้าไม่คู่ควรกับเจ้า ท่านย่อมไม่คู่ควรกับข้าอยู่แล้ว ข้าเป็นคน ท่านเป็นปีศาจ ท่านคือปีศาจหมู ของสิ่งนี้มันสร้างเสร็จแล้ว ตั้งแต่นี้เรา ผิดแล้ว ท่านกับข้า ไม่ติดค้างกันอีก ชุ่ยหลาน ชุ่ยหลาน ชุ่ยหลาน แสงอาทิตย์สวยงามจริง ๆ หงอคง นั่นเป็นไฟไหม้หิมะ
อาจารย์ ท่านไม่เข้าใจ กลางวันแสก ๆ อย่าพูดวาจาเพ้อฝัน เห็นด้วย ไปขอรับ ไป ๆ ๆ พระถังซัมจั๋งลำบากมาตลอดทาง นึกไม่ถึงว่าโยมแซ่เกา จะเป็นคนผู้นับถือพุทธศาสนา ทำให้พระถังซัมจั๋งขบขันแล้ว ถวายไปเยอะมาก แต่ความรู้กลับปนกันไปหมด [คิดรอบคอบ มองให้ไกล] ท่านผู้เฒ่า ปีศาจที่บ้านท่านมีกี่ตัว ยังบอกว่าปีศาจหลายตัวอีก มีแค่ตัวเดียวนะ อาละวาดเสียจนบ้านเรา หวาดกลัวแทบมีชีวิตต่อไปไม่ได้ จริงสิ ปีศาจหมูตัวนั้นหรือ ใช่ ใช่ขอรับ หน้าเขียว ฟันคม ดูโหดร้ายมาก ท่านผู้เฒ่า หมูตัวนั้นแต่งงานกับลูกสาวท่านใช่หรือไม่ และเป็นบุตรเขยท่านด้วยใช่หรือไม่ เขาไม่ได้ทำเรื่องร้ายแรงอะไร ท่านกลับไม่เห็นแก่หน้ากันเพียงนี้เลย ถึงเป็นเช่นนั้น พูดกันง่ายแต่ไม่น่าฟัง ใบหน้านี้ของข้า ช่างน่าอับอายนัก เพื่อหน้าตาของท่าน ท่านถึงกับต้องเอาชีวิตเขาเลย ท่านรู้หรือไม่ว่า ปีศาจก็มีพ่อแม่นะ ขอเรียนถามว่าท่านมีนามว่าอะไร เรื่องส่วนตัว ไม่สะดวกพูดไป พระจันทร์จะขึ้นแล้ว เราต้องเตรียมตัวแล้ว ได้ยินมาว่า ทานเนื้อท่านเข้าไปแล้วทำให้เป็นอมตะ อาจารย์ หมูมาแล้ว ทำไมเขาก็มาเหมือนกัน เตรียมมาแย่งเนื้อหรือ
ท่านอ๋องลุยหรือไม่ รอให้พวกเขาฆ่ากันตายก่อน เราค่อยไปรับผลประโยชน์ ขอรับ คราดเจ้าใช้อะไรทำ แค่ห้าร้อยปีแสง ฟันก็ร่วงหมดแล้ว เจ้าเองก็ถูกหลอกเหมือนกันไม่ใช่หรือ แนะนำตัวหน่อย ท่านนี้คืออาจารย์ของเรา พระที่มาจากตะวันออก อ่านคัมภีร์อันดีงาม ประสกเกาไหว้วานอาตมา บอกว่าเจ้าทำเรื่องชั่วช้ามากมาย เวลานี้เจ้าเสียใจก็ยังไม่สาย เทียนเผิง ถ้าพอมีเวลา เราก็ไปด้วยกันเถอะ หนวกหูจริง ๆ พวกเรา ใครอยากกินเนื้อพระถังซัมจั๋งก็บุกเลย ได้ บุก ประสกปีศาจท่านนี้ ไม่ใช่เพราะอาตมาตระหนี่ ไม่ยอมให้ท่านกิน ไม่ต้องพูดถึงเรื่องความดีความเลวเลย แค่คิดถึงด้านอาหารเพียงอย่างเดียว แต่อาหารมังสวิรัติ ดีต่อร่างกายมากกว่าจริง ๆ ลดการเจ็บป่วยได้มาก ทั้งยังอายุยืนกว่าผู้กินเนื้อ ท่านดูแขนอาตมาสิ กล้ามแข็งแรงขนาดไหน หากอาตมายอมให้ท่านกิน ก็เท่ากับทำร้ายท่าน เรื่องนี้ ผู้ออกบวชทำไม่ได้เด็ดขาด ซุนหงอคง ขอบคุณที่เจ้าให้น้องรองข้าไปเฝ้าป่าไผ่ ขอให้รักษาตัวตลอดการเดินทาง ทุกคน ไป ประสกปีศาจ ไป ๆ หงอคง ประสกปีศาจเขา สิ่งที่น่ากลัวที่สุดของมนุษย์ ไม่ใช่กำปั้นของพวกเขา แต่เป็นลิ้น ข้าผิดเอง อมิตาพุทธ
เรียนถามผู้อาวุโส ฟ้าดินไร้น้ำใจ เรื่องใดไม่มีนิรันดร แล้วคนเราจะตัดรักได้อย่างไร หากสวรรค์ไม่สิ้น รักแท้ไม่มีทางถูกทำลาย หัวใจดั่งมีปมนับพันรัดดึงไว้ ในเมื่อปมในใจยากแก้ รักแท้ยากที่จะตัด แล้วจะตัดรักลาจาก โลกมนุษย์ได้อย่างไร อมิตาพุทธ ประสกแค่อย่าเอาใจไปผูก หาไม่ผูกใจไว้ ย่อมไม่เกรงกลัว มีสติรู้แจ้ง ห่างไกลความเพ้อฝัน ขอบพระคุณผู้อาวุโส ที่คลายข้อสงสัย เป็นเจ้า สุดท้ายก็ปิดบัง ดวงตาเพลิงของท่านซุนหงอคงไม่ได้ เจ้าคิดตายแทนเขา ข้าชีวิตสั้นน่ะ ขอท่านอาวุโสช่วยทำให้สมปรารถนาด้วย แต่นี้ไป สวรรค์และโลกมนุษย์ จะไม่มีจูกังเลี่ยผู้นี้อีกแล้ว ชุ่ยหลาน เจ้าไม่ใช่ชุ่ยหลาน เอ้อร์เจี่ย ข้าไม่ไปแล้ว พี่หมู ในที่สุดท่านก็ล้มเลิกได้เสียที ยังจำปิ่นนี้ได้หรือไม่ เป็นเจ้านี่เอง ข้าจะพาเจ้ากลับบ้าน เราจะไม่พรากจากกันไปตลอดกาล ข้าเคยครุ่นคิดดู ความทรงจำที่หายไปเหล่านั้น ที่แท้ก็เป็นช่วงเวลา ที่มีความสุขที่สุดของข้า มีชีวิตดุจต้นหญ้า อายุยืนยาวเท่าฟ้าดินแล้วอย่างไร การได้ตายในอ้อมกอดคนรัก แม้ชั่วครู่ก็เป็นนิรันดรได้ ท่านพี่ ๆ ท่านรับปากข้าเรื่องหนึ่ง ข้ารับปากเจ้า พันเรื่อง หมื่นเรื่องเลย อย่ากลายเป็น เป็น พระพุทธเจ้า ชุ่ยหลาน ๆ ๆ ชุ่ยหลาน ฟิ้นสิ ชุ่ยหลาน ชุ่ยหลาน เจ้าลืมตาสิ ชุ่ยหลานลืมตา ลืมตาดูว่าพระจันทร์วันนี้ สวยแค่ไหน ♪ยามค่ำคืนเหน็บหนาว ซึมผ่านความหอมของดอกกุ้ยฮวา♪ ♪ลมเริ่มขยับขับเคลื่อนปีกของข้า♪ ♪อยากบินไปบนก้อนเมฆ♪ ♪ไปสัมผัสแสงจันทร์♪ ♪เวลาเพียงชั่วครู่ คือทิศทางลมของโชคชะตา♪ ♪ดึงลากความหวังอันแสนไกลของข้า♪ ♪ยากจะปล่อยวาง ความฝันเล็ก ๆ นี้♪ ♪แววตาที่ตัดทิ้งความเจ็บปวดออกไป♪ ♪อยากจะพุ่งไปสู่ทะเลเมฆา ข้ามมหาสมุทรกว้างใหญ่♪ ♪อยากจะตามวันเวลาไปจุมพิตกับพระจันทร์♪ ♪แต่จะตัดทิ้งสายใยรัก ยืดยาวที่ข้างหลังอย่างไร♪ ♪ความร้อนผ่าวของหยาดน้ำตา♪ ♪หันมองไปบนขอบฟ้า เห็นบ้านเกิด♪
♪หากล่องไปตามลมอันแสนไกล บอกลาอดีต♪ ♪จะยังสัมผัสได้ถึงความรู้สึก ที่ติดอยู่ในใจนั้นหรือไม่♪ ♪น้ำหนักของความคิดถึง♪ ♪จะยังสัมผัสได้ถึงความรู้สึก ที่ติดอยู่ในใจนั้นหรือไม่♪ ♪น้ำหนักของความคิดถึง♪ ♪ค่ำคืนมองทางแม่น้ำสวรรค์ ดาวดวงหนึ่งขึ้น ดาวดวงหนึ่งตก♪ ♪โดดเดี่ยวเดียวดาย ร่วงหล่นลงไปยังสหาโลกธาตุ♪ ♪มีความรักความแค้นและพบ จาก มากมาย♪ ♪จนกลายเป็นผลแห่งความทุกข์♪ ♪อดทนรอ แล้วสุดท้ายเป็นอย่างไร♪ ♪ลิขิตสวรรค์ยากคาดเดา ได้แต่คล้อยตาม บทลงโทษอันโหดร้ายต่อข้า♪ ♪ต่อต้านดึงดัน ก็ใช้กฎมาลงทัณฑ์ข้า♪ ♪ทั้งยังบอกว่ามันคือการบำเพ็ญคุณความดี♪ ซุนหงอคง ข้าจะชดใช้ด้วยเลือดของเจ้า ♪ละทิ้งความคิดถึงและความรัก ทำไมจึงได้แต่ใจที่เจ็บปวด♪ ♪ทำร้ายชีวิตให้สิ้นอยู่ตาย เคารพกฎแล้วมีประโยชน์ใด♪ ♪สุดท้ายก็ไม่ได้มา รอเจ้ามาหาในฝัน♪ ♪ละทิ้งการฆ่าฟันและการต่อสู้ จะสั่นคลอนสะพานทอดยาวได้อย่างไร♪ ♪ละทิ้งความคิดถึงและความรัก ทำไมจึงได้แต่ใจที่เจ็บปวด♪ ♪ทำร้ายชีวิตให้สิ้นอยู่ตาย เคารพกฎแล้วมีประโยชน์ใด♪ ♪สุดท้ายก็ไม่ได้มา รอเจ้ามาหาในฝัน♪ ♪ละทิ้งการฆ่าฟันและการต่อสู้ จะสั่นคลอนสะพานทอดยาวได้อย่างไร♪ ♪ละทิ้งความคิดถึงและความรัก ทำไมจึงได้แต่ใจที่เจ็บปวด♪ ♪ทำร้ายชีวิตให้สิ้นอยู่ตาย เคารพกฎแล้วมีประโยชน์ใด♪ ♪สุดท้ายก็ไม่ได้มา รอเจ้ามาหาในฝัน♪ ประสกส่งแค่นี้เถอะ ระหว่างทางรักษาตัวด้วย [จวนตระกูลเกา] ขอบคุณผู้มีพระคุณ หงอคง ไปเถอะ
ขอรับ อาจารย์ ยะ ท่านแม่ยายดูแลคุณหนูดี ๆ ด้วย ข้าเหล่าจูจะต้องกลับมาแน่ เจ้าลิง เอาความสามารถในการเฝ้าบ้าน ของเจ้ามาสู้กับประสกหมูสิ ในที่สุดก็จะสู้กันแล้ว อาจารย์ให้ข้าประลองกับเขา เอ๊ะ ขโมยลูกท้อ เอ๊ะ ขโมยลูกท้อ ขโมยลูกท้อ เจ้ายังทำอีกหรือ ท่านบอกว่าถ้าพูดแรง ๆ หน่อย ประสกหมูก็จะยอมไปอัญเชิญ พระไตรปิฎกกับเราแต่โดยดี ครั้งนี้อาจารย์ใช้เวลาไปถึงสองชั่วยาม ตอนนี้ไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว เจ้ารู้หรือไม่ ตอนที่อาจารย์ไม่เป็นตัวของตัวเอง มันทุกข์ทนแค่ไหน เจ้ายังมาบอกข้าว่าขโมยลูกท้อ ขโมย ข้าให้เจ้าขโมยก็ได้ มีอะไรก็พูดกันดี ๆ สิ ถ้าอาจารย์ไม่ชอบลูกท้อ ข้าขโมยสุราธาราหยกก็ได้ แผนทำลายนี่มีมากมายนักนะ อย่างนั้นเรา สู้กันหรือไม่สู้ เจ้าสู้ชนะเขาหรือ ไม่ต้อง ๆ ยืนคุยกัน ๆ ข้าไม่ไปอัญเชิญพระไตรปิฎก พวกท่าน ก็ควรฆ่าข้าใช่หรือไม่ พูดอะไรกัน เราเป็นอาจารย์กับศิษย์ ไม่ใช่ศัตรูคู่แค้น แค่นี้หรอกหรือ แล้วจะมีอะไรได้อีก พูดไปพูดมา เจ้าก็ไม่ไป อมิตาพุทธ
ผิดไปแล้ว ๆ [ผลิตผลงานโดยบริษัทเจ้อเจียงหนานพ่ายหยิ่งเย่จำกัด]